Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan de fabrikanten en door tegenwerking van de arbeiders het algemeen welzijn bevordert.

Voor het feest moest in zeven zalen de officieele permissie worden aangevraagd, en op 17 December werd deze door den fabrikanten-zwager, burgemeester Beckmann, geweigerd. Als voorwendsel werd opgegeven de terroristische houding der arbeiders tegen „Arbeitswilligen," zooals de Zondagsche naam is voor onderkruipers in Duitschland. Dan had men in vergaderingen die over de grens, op het grondgebied van Altenburg, waren gehouden, oneerbiedig over de Crimmitschauer overheid gesproken, enz. Nu was te vreezen, dat zulke verdraaiing der waarheid en opruierij ook op die Kerstfeesten zou plaats hebben, en daarom bleef voor deze bijeenkomsten het algemeen verbod van vergaderen geldig. Dus geen Kerstfeest der arbeiders.

Er valt niet veel bij te voegen om de beteekenis van dit verbod in het licht te stellen. De Saksische overheid laat niet met zich spotten. De arbeiders hebben op 16 Juni rood gestemd, ze zijn in Augustus of September om korteren arbeidstijd gaan vragen, het minst dat men hun wel kan opleggen is, dat zij met hun kinderen niet mogen dartelen en zingen rond den verlichten en door Duitsche arbeiders met vriendelijke gaven beladen Kerstboom.

Burgemeester Beckmann zal met zijn zwagers en neven, die fabrikanten zijn, het Kerstfeest vieren, al is te vreezen dat het er wel eens vroolijker is toegegaan dan thans. Maar de arbeiders mogen niet bijeenkomen.

Dit is een sterk staaltje van de algemeene tendenz, die ook in de Nederlandsche dwangwet uitkomt, dat staken wanordelijk is, en dat de overheid behoort te staan aan de zijde der werkgevers. Zeggen wij dat de staat de machtsorganisatie is der heerschende klasse, en dat deze 'den staat met zijn wetgeving ten eigen bate gebruikt, dan fronsen professors de wenkbrauwen, en ze antwoorden dat de staat een inrichting is die aan allen hun recht waarborgt, en die de vrijheid bewaakt tegen overrompeling door de massa. Dit

Sluiten