Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziet er deftig gezegd uit, maar er is geen jota van waar. Het is het noodlot der kapitalistische klasse, dat zij propaganda moet maken voor het socialisme. Von Bülow slooft zich uit om de sociaaldemocratie in den Rijksdag af te maken, een operatie die zij reeds dikwijls met den besten uitslag doorstond. Zijn rede wordt in een halve-stuivers-brochure alom verspreid en is onderhoudende lectuur voor de arbeiders. Men doet wat men kan om het monster te kortwieken. En daar komt de Crimmitschauer Kerstdag de vereenigde aandacht van alle arbeiders die dezen naam waard zijn, op éen punt richten, hen allen doordringen van hetzelfde gevoel van afschuw. Von Bülow is schaakmat gezet; al was zijn rede goed geweest, wat niet het geval was, de indruk is weg. In elk arbeidersgezin, in elke arbeidersbijeenkomst in Duitschland en ook daarbuiten, zal Vrijdag en Zaterdag worden gesproken van Crimmitschau en den door de overheid verscherpten klassenstrijd. En jaren na jaren zullen wij denken aan het Kerstfeest te Crimmitschau, het verboden feest van Christus' geboorte.

Voelt de burgerij niet dat zij vast loopt met haar overheid, en dat de arbeiders haast gaan twijfelen, wat voor hun beweging nuttiger is, hun eigen positieve arbeid of de negatieve propaganda der autoriteiten in dienst van het kapitalisme? 26 December 1903.

ra m VEEGE TEEKENS. B3 m

ER is weer veel gedruisch om den kleinen Rijkskanselier van Nederland heen. Al vroeger werd gewezen op zijn kunst om drukte te maken, en hoe hij in zijn gesprekken met journalisten ten volle de nieuwe positie weet te genieten van den man die „er gekomen is". Psychologisch kan hier een verband zijn met zijn uiterste gezagstheorieën, en men kan bij de beschouwing van Nederlandsche toestanden den per-

14

Sluiten