Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

reikten de borden aan de kamerlakeien toe, dezen weer aan de pages, en de pages aan de dienstdoende opperste hof- en opperhofambtenaren, kavaliers en adjudanten. Aan den keizer reikte de opper-voorsnijder vorst Radolin de soep, en de opperschenker hertog Von Trachenberg schonk hem wijn in... enz. Andere heeren deden den dienst bij de keizerin en het bruidspaar. Wie de leege soepborden wegnam, vond ik niet vermeld. Ik weet niet wat de lezer er van denkt, maar ik zou zoo iets wel eens willen zien. De luitenant-generaals in hun zondagsche uniform, die de soep opscheppen met evenveel gratie als ze een veldslag winnen; dan weer de lakeien die het heilige bord een oogenblik in hun proletarische handen houden om het spoedig weer af te staan aan een page, en deze weer aan een oppersten hofman, vergrijsd in den dienst zijns keizers; het bord dat met groote kans op koud worden der soep den oppersten „Kriegsherr' bereikt, en de keizer zelf die bij al dat gewurm nog trek in soep heeft; wel men zou er zijn laatste oortje aan versnoepen om dat eens rustig aan te kijken.

Ik heb het hier vroeger wel eens gehad over den vorstelijken luister, in de dagen toen de gouden koets nog nieuw was, en de jonge koningin in dat voertuig door Amsterdam reed, scherp electrisch verlicht, als iets onwezenlijks, als Asschepoetster bij Carré, nadat het muiltje passend was gebleken. Maar de vertooning met de soep is toch nog mooier. Die menschen scheppen zich een buitenissig leven om de fictie vol te houden van bijzondere zending. Tegenover den vrijeren geest der laatste eeuw moeten ouderwetsche en nieuwerwetsche uiterlijkheden het getuigenis afleggen van den afstand die den vorst scheidt van het volk. Het is suggestief voor de massa, en op den grond van dit alles ligt het devies: de kleeren maken den man; de koets, vormelijkheden, de opperschenker en wat er meer bij hoort, toonen aan dat de vorsten niet gesneden zijn van het grove hout waarvan men onderdanen maakt.

Deze kunstmatig opgeschroefde levensgewoonten moeten

Sluiten