Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En wanneer ge dit waarlijk begeert, dan zult ge uwe zwakheid nog wel dikwijls gevoelen, — en daardoor nieuw verlangen krijgen naar het H. Avondmaal. De heerlijkste zegen van eene Avondmaalsviering is deze: dat zij ons doet verlangen naar de volgende.

Ach! Van dien zegen gevoelen onze meeste Avondmaalsgangen weinig. Vele geven haast den indruk, dat zij de Avondmaalsviering als een pijnlijken plicht gevoelen, dat zij zich verheugen, als die plicht volbracht is, en zij dus weêr geruimen tijd daarvan bevrijd zijn.

Hoe weinig kennen zij de liefde van Christus, de heerlijkheid van zijn Sacrament!

O, indien gij beseft hoe noodig en hoe moeielijk het is, tot in den dood standvastig te blijven, waardeer dan meer de vreugde van het H. Avondmaal, denk na de Bediening niet: Nu behoef ik eerst over een jaar weder te komen! — denk er met vreugde aan dat de Heiland meer dan één zegen heeft, en zie met verlangen uit naar de ure, waarin Hij weder zijn lichaam en bloed u geven wil. Zoo zal iedere Avondmaalsviering u eene heerlijke Voorbereiding wezen voor de volgende, en het H. Avondmaal zal u altijd nieuwen zegen, nieuw licht, nieuwen troost, nieuwe kracht brengen.

Zoo gaat uw leven voort, al hooger, van kracht tot kracht, met steeds vuriger verlangen en steeds heerlijker vervulling, totdat aan het Avondmaal des Lams het volle licht, de volle heerlijkheid komt voor hen, die tot in den dood standvastig zijn gebleven.

Sluiten