Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitspreken der medeklinkers vervallen kan, zullen dus niet een volledigen uitslag doen bereiken. Wel echter is in die 1 ichting wat te doen. dat het verbinden der letters kan vergemakkelijken.

§ 17. Een vrij veel gevolgde weg om de leerlingen tot het onderscheiden van letterklanken te brengen, bestaat hierin, dat de onderwijzer een woord langzaam uitspreekt en dan vraagt, wat de kinderen hooren. Dit is echter nog te moeilijk voor hen. Wel zullen, nadat de onderwijzer van enkele woorden de ontbinding gegeven heeft, de vluggertjes gaan begrijpen, waar het om te doen is, en dan zullen ook weldra de andere volgen, maar beter is het een middel te zoeken, waardoor ook zij uit zich zelf komen tot het opmerken van verschil.

Onwillekeurig deed een goed onderwijzer, die op de bovenbeschreven wijze handelde, dit ook al. Gaf geen der leerlingen antwoord op zijn vraag, wat ze hoorden, als hij zeide: roos — of het moest roos zijn — dan liet hij de r of s of oo langer hooren. Daardoor schiep hij een onderscheid in de letterklanken, daardoor bracht hij tot het opmerken van verschil, zij het ook langs minder gemakkelijken weg.

Het is echter niet noodig te trachten op deze kunstmatige wijze hun aan het verstand te brengen, wat we bedoelen. We kunnen hen langs anderen weg laten opmerken, dat in een woord verschillende klanken gehoord worden. Dit geschiedt het best door enkele woorden zoo te kiezen, dat deze één klank, maar ook niet meer dan dien één en, gelijk hebben. Dan is er natuurlijke overeenkomst en verschil. Op de vraag, wat in die woordjes telkens weer gehoord wordt, komt dan wel het juiste antwoord.

Ook hierbij kan het waarnemen van den mondstand helpen; hoofdzaak blijft echter goed hooren.

S IN. Sommigen achten het noodig aan dit opmerken van verschillende letterklanken te laten voorafgaan het ontbinden van een zin in woorden en het samenstellen van woorden tot zinnen.

Sluiten