Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wel zou er geen groot bezwaar tegen bestaan de toonlooze e langer te laten rusten en. als men het lidwoord de noodig had. daarvan eenvoudig de uitspraak mede te deelen. maar ook . tal van andere gemakkelijke woorden (eenvoudige meervoudsvormen, werkwoorden en bijvoeglijke naamwoorden') zouden dan buitengesloten moeten worden.

Daarom is het beter het verschijnsel van de toonlooze e grondig te behandelen, als het woordje de aan de orde komt. Natuurlijk moet er mee gewacht worden tot de e (in mes e. d.) er goed in is en een afwijking als de genoemde geen aanleiding meer geven kan tot verwarring.

Moeilijk is de behandeling niet. Daar de toonlooze e niet een eigen teeken heeft, hebben de leerlingen een hulpmiddel noodig om te weten, hoe een voorkomende e uitgesproken moet worden: als e in mes, of als e in de, goede, moeder, varken, loopen enz.

Dit hulpmiddel ligt voor de hand: alle woorden, die ze gelezen hebben, hadden beteekenis voor hen; door in woorden

als de genoemde de uitspraak der e eenigszins te wijzigen,

doen ook deze aan bekende voorwerpen, werkingen enz. denken, waardoor ze er zonder veel moeite toe zullen komen woorden met een stomme e goed uit te spreken.

Om de stomme e volledig te behandelen, leeren wij ze ook kennen in andere woorden dan het lidwoord de. Dit heeft bovendien het voordeel, dat het gemakkelijker valt van die woorden te begrijpen, hoe ze uitgesproken moeten worden.

dan van het lidwoord van bepaaldheid.

Daar deze woorden echter tweelettergrepig zijn, is het noodig eerst eenige tweelettergrepige woorden te lezen, waarin geen stomme e voorkomt, en wel eerst een groep woorden,

waarvan de samenstellende deelen reeds vroeger gelezen zijn,

dan een, waarbij dit niet het geval is, maar waar de samenstellende deelen toch gemakkelijk door hen gelezen kunnen worden. We laten hen dus eerst lezen: ij

Sluiten