is toegevoegd aan je favorieten.

Het huwelijk van de koningin, uit historisch, juridisch, genealogisch en heraldisch oogpunt beschouwd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heren hern Wentszlan herzoge von Lotzilnborgh, von Brabant ind von Lymborgh. Als curiositeit voeg ik er bij dat degeen, die hem aldus betitelde, was «Otte van Nassau, canonich zu Collen,'' die gelijk hij in bedoelde akte meedeelt in den strijd door genoemden hertog was gevangen genomen. Men vindt dit stuk van 1 Juli 1372 op perkament, met het zegel van Otto van Nassau er aan, in het rijksarchief te Brussel, Chartes des ducs de Brabant No 2424.

Om een ander voorbeeld te noemen, den gewonen leenadel betreffende, zoo verwijs ik naar Reinoud van Brederode, door zijn huwelijk met Johanna erfdochter van Gennep, heer van die plaats geworden, welk echtpaar in een akte van 1378 voorkomt als Reinoud heer van Brederode en van Genp en Johanna vrouw van die plaatsen, terwijl het randschrift van Reinoud's zegel luidt Sig.... Reyno.. , domini de Brederode et de Ghennep (verschillende akten dit echtpaar betreffende zijn te vinden in het staatsarchief te Dusseldorf, onder Gulik-Berg Nos 850 en 873 en Cleef-Nlarck No 438).

Doch, zoo zal men wellicht geneigd zijn te vragen, bestond dese gewoonte wel in het huis van Nassau ' Laat mij beginnen met er op te wijzen dat het, volgens den nauwkeurigen beschrijver van de «Geschichte des Nassauischen "VN appens' den heer Von Goeckingk, een vaste regel was in dit stamhuis, dat hij, die huwde met een erfdochter, de wapens harer bezittingen in het zijne opnam. Zoo vermeerderde Jan II van Nassau-Saarbrücken, die in 1456 Johanna van Loon, erfdochter van Heinsberg. Diest, enz. huwde, zijn wapen met een hartschild bevattende de gecombineerde wapens van Heinsberg, Sponheim en Diest. Dat hij het werkelijk aldus gevoerd heeft, en niet eerst zijn kinderen, blijkt uit de afbeelding in het «Mannlehnbuch von Kurpfaltz" anno 1464. Trouwens zijn zoon liet dit hartschild achterwege, daar de bedoelde goederen door diens zuster in een ander geslacht werden overgebracht. Hij zelf. die met Katharina erfdochter van den graaf van Meurs-Saarwerden, heer van Lahr en Mahlberg huwde, voerde gevierendeeld : 1 Nassau, 2 Meurs, 3 Saarwerden, 4 Saarbrücken; hartschild gedeeld : a Geroldseck, b Mahlberg. Dit zijn een paar voorbeelden uit den Walramschen tak, doch bij den Ottonischen had hetzelfde plaats.

Zoo huwde Adolf van Nassau 1384 met Jutta, erfdochter van den graaf van Dietz, en voerde sedert zijn wapen gevierendeeld : 1 en 4 Nassau. 2 en 3 Dietz. Ongelukkigerwijze is bij het eenige bekende exemplaar van zijn zegel het randschrift slechts ten deele leesbaar, doch naar de ruimte te oordeelen moet er achter de woorden ....lf comi ... Nassawe nog iets als *et in Dietz" gestaan hebben. De heer Vorsterman van Oyen deelt ons in zijn «Vorstenhuis Oranje Nassau' blz. 90 dan ook mede, dat Adolf in het jaar van zijn huwelijk, door keizer Wencelaus, met het graafschap Dietz is beleend. Nu is deze schrijver wel wat karig met het noemen van lijn bronnen en ik zou mij uit dien hoofde niet gerechtigd achten hem hier te citeeren, ware het niet dat het bedoelde feit volkomen in overeenstemming is met wat ik vind in andere overeenkomstige gevallen. Immers ook Engelbert graaf van Nassau, die in 1403 met de erfdochter van den in 1394 overleden Jan van Polanen, heer van de Lek en van Breda was gehuwd, noemde zich heer van de Lek en Breda en heeft als zoodanig aan den hertog van Brabant den eed gedaan »in allen sinen saken onderdanich ende ghehoirsam syn soelen, syn heerlycheyt, lant ende palen ende syn onrecht te helpen beschudden. keren ende weren tegen elkermalk ... mit rade, mit dade, mit live ende mit goede, mit alle onser macht.... als een goet getruwe ondersate sinen rechten