Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met zijn uniform moeten pronken en tante den arm geven bij feestelijke gelegenheden; ja, vriendje, die corvee is er aan verbonden, dat zeg ik vooruit."

„Ik geloof dat ik mij maar liever weer naar den Archipel laat zenden...."

„Gij zult u nog wel bedenken, als gij eerst het lieve kind eens goed in de zachte oogen hebt gezien."

„Gij hebt gelijk, ik behoef mij op dit oogenblik nog niet te decideeren."

„Zoo zullen we Mina Sanders bovenaan stellen op het zestal."

Geen zestal, als ik u bidden mag, want dat is eens zooveel moeite voor u, en het gaat de andere heeren vervelen."

„Ja, 't wordt eigenlijk wat de Franschen eene scie noemen," merkte Warens aan.

„Voor u, George, dat kan zijn," repliceerde Smilders, „maar de andere heeren' ... wel die zijn heel blij gratis zulke nauwkeurige inlichtingen te krjjgen, met de kans er bij om in 't kielzog van uw vriend Eckbert mee te varen."

Als bewijs van toestemming werden de glazen opnieuw gevuld en geledigd; het was duidelijk te hooren dat dit voorstel doorging met algemeene stemmen.

De jonge dame, die bijna alles woordelijk had kunnen verstaan, vond het zeker shocking — utmost shocking! Zij wendde met eene uitdrukking van minachting het hoofdje af, nu geheel zichtbaar, daar zij haar elegant krippen zomerhoedje had afgezet, want hoewel zij in den rouw was, bleek ze toch den lust niet verloren te hebben voor een smaakvol toilet.

„Nommer drie had wel recht de place cThonneur in te nemen, want zij is het neusje van den zalm, een lief jong weeuwtje, dat vaders noch tantes aanbrengt als bezwaarpunten, maar alleen een mooi kapitaaltje in portefeuille, dat zij den gelukkige, die haar tweede man wordt, met gulle hand zal overreiken. Mevrouw..."

„Bennings ...."

„EilieveJ Smilders! 't is dunkt me onnoodig om de weduwen in veiling te brengen," sprak van Yelzen op een toon van misnoegen, die kennelijk bewees dat hjj er bij geïnteresseerd was.

„Nu, nu, van Yelzen, als gij vues hebt, op mevrouw Bennings,

Sluiten