Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geloofde dat alles met zijn goud was te verkrijgen, en ondanks de bittere tranen en grievende klachten van Regina, die zich maar niet kon voorstellen dat deze scheiding noodzakelijk was en die zich gekrenkt en teleurgesteld gevoelde in hare teerste gevoelens van vriendschap.

Madame Desvannes, die raadde welke verwoestingen deze opvatting in het gemoed harer pupil kon aanrichten, bedacht een compromis om haar met de scheiding te verzoenen. In de nabijheid van de villa aan het meer van Grenève, die zij bewonen ging, lag een beroemd pensionaat voor jonge dames uit den aanzienlijken stand. Zij was met de directrice bevriend, en stelde den heer van Berchem voor, zijne dochter daar voor een paar jaar en pension te doen opnemen. Tweemaal 's weeks zou men elkander zien; de vacantiedagen kon Regina te harer huize doorbrengen, en zoo zou zij over deze blijven waken, terwijl de scheiding geene vervreemding zou worden. De heer van Berchem greep dit voorstel met beide handen aan. Hij was verlegen wat hij zou aanvangen met een meisje, nog te jong om in de wereld op te treden (een wereld daarenboven die hij schuwde als de pest), en dat toch reeds te ver gevorderd was om zich opnieuw door eene andere gouvernante te laten bestieren. Daarbij : „weereen vreemd mensch" in huis nemen, vond van Berchem verschrikkelijk: dan liever zijne dochter daar buiten. Maar Regina, van wie men verwachtte dat zij ditmaal met blijdschap zou hebben toegejuicht, aarzelde en stribbelde tegen tot zij ten laatste, door een nameloos gevoel van zielewee aangegrepen, bekennen moest, dat zij de scheiding van haar vader beter zou kunnen dragen dan het gemis harer vriendin. Dat was haar niet euvel te duiden. Wat was toch die vader voor haar, die zich zoo min mogeljjk met haar bemoeid had in hare kindsheid, die steeds een vreugdeloos ongezellig leven leidde, en ook nu niet besluiten kon ter wille van zijn eenig kind zich zeiven te overwinnen, om aan het gezellig verkeer met lieden van zijn stand deel te nemen. Hij zou zijne dochter missen misschien, maar haar belang en zjjne eenzaamheid waren hem even dierbaar; bijgevolg bracht hjj dit offer, zooals hij dit noemde. Regina kon de reis doen onder geleide van eene bejaarde Zwitsersche dame, die naar haar vaderland terugkeerdo en die

Sluiten