Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekomen, om haar hart dus ter prooi te geven aan den gier van het wantrouwen, dat het ganseh onvatbaar werd voor de zachtere indrukken die hij had willen doen gelden 't Zij had hem met koelheid en hooghartigheid van zich afgestooten; was het vreemd, dat hij haar nü trof met haar eigen wapen? Zij moest hem gelijk geven, dat hij la peim> du talion op haar toepaste, en toch het ware edelmoedig geweest, zoo hij zich bereid had getoond om te vergeten en te vergeven. Zjj wilde hem daartoe nog de gelegenheid bieden. Iedereen gaf dineetjes te zijner eere! waarom zou oom Jozua niet hetzelfde doen? Zij had genoeg invloed op dezen, om hem daartoe te brengen, zonder dat hij zelf begreep dat het van haar uitging. Eigenlijk was hij wel wat ongerust hoe hij zijn inval zou opvatten, dan hij vond voor zijn plan volle instemming; alleen, de hoofdpersoon werd spelbreker. Eckbert was op den bestemden dag al vroeger elders genoodigd; hij had zelfs op twee plaatsen tegelijk acte de présence te doen. Na het diner bij den burgemeester — toevallig was van Berchem met den burgemeester gebrouilleerd en dus ook niet gevraagd — moest de bon nog even verschijnen op een muziekpartijtje, waar de dochter van mijnheer Ditmar zou zingen ; men had Witgensteyn ingefluisterd dat hem daar eene ovatie zou geworden, waaraan hij zich niet onttrekken mocht. Hij kwam dit alles zelf aan mijnheer van Berchem zeggen, en op een toon van openheid, die bewees dat hij geen voorwendsel te baat nam.

„Welnu," zei oom Jozua, „bewijst mij dat gjj er spijt van hebt, door ons uw eersten vrijen dag te schenken. Alleen waarschuw niet te laat, anders kan ik er niemand bij vragen."

„Het zou mij juist te doen zijn om nog eens bij u en familie te eten."

„Goed zoo; kom dan maar wanneer gjj wilt; mijne tafel is zóó ingericht, dat er altijd een vriend kan mee eten, en Regina die niet veel van drukte houdt, zal er zeker vrede mee hebben." Werkelijk, Regina had er vrede mee, dat toonde zij wel, toen Eckbert een paar dagen later zonder omstandigheden de aangeboden plaats aan van Berehems tafel kwam innemen.

Regina kon beminnelijk zjjn als zij wilde, en zij scheen er zich ditmaal op toe te leggen om Eckbert hare vroegere stugheid,

Sluiten