Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Noch ik; laat voor clown spelen wie wil, dat's mijn genre niet. Accompagneert gij een air uit den Joseph van Méhul?"

„Heel graag; ik heb de partituur."

En zonder aarzelen zette zij zich en preludeerde, om de niet spelende heeren en dames onder de aandacht te brengen dat er om hunnentwil zou gezongen worden; maar de liefelijke en toch krachtige stem van Eckbert trok die ten volle, toen hij het vChamps paternels, Hébron! douce valleV aanhief, en die werd hem niet ontrouw, want men luisterde niet uit wellevendheid, maar omdat de treilende woorden door de roerende stem als veraanschouwelijkt werden en tot het menschelijk gevoel spraken op eene wijze, die weerklank vond in het harte; enkele spelenden lieten voor het oogenblik de kaarten rusten, tot groot misnoegen van hun meer geacharneerde partners, maar diesondanks werd dat zwijgend verkropt en brak geen fluisterend woord zelfs de stilte voordat het:

„Si vous pouviez vous repentir,

„Je serais touché (le vos larmes!"

was uitgebracht, en de daverende toejuichingen blijk gaven van aller sympathie en dankbaarheid voor het genot, die de zanger te meer verdiende, daar het accompagnement hem in den steek had gelaten. Regina zat, de fijne vingers op de toetsen latende rusten met tranen in de oogen te luisteren; zij had vergeten hare aandacht aan haar spel te geven. Wie het haar ten kwade mocht duiden, Eckbert zeker niet, die er toch het meest bij geïnteresseerd was, maar die er een triomf door smaakte, welke hem meer waard was dan al de toejuiching die hem gewerd.

Bij de stilte, die er toen volgde, tot zich zelf gekomen, rees zij haastig op, lispelde eene verontschuldiging tegen den jongen Ditmar die de muziek voor haar had gekeerd — zij had migraine, zij was in de war geraakt — zonder naar Eckbert op te zien spoedde zij zich naar den uitersten hoek der zaal en liet zich neervallen op eene causeuse, het hoofd van het licht afgekeerd, als eene die behoefte heeft aan rust.

Terwijl men rondom de piano kibbelde wie nu aan de beurt moest zijn, trok Eckbert zich terug om verderen aandrang te

Sluiten