Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

man naar, om die aanvankelijke conquête in den steek te laten. Hij zorgde zelfs niet te zondigen par trop de zèle.

Toen na het diner de koffie gebruikt werd en het gezelschap zich in het ruime salon naar goedvinden bewoog, zich in groepjes vormde waar men druk en vroolijk praatte, of zich naar de tafels begaf om platen en scrapbooks te bekijken; toen men de rust zocht in een afgezonderd hoekje, of wel het salon doorwandelde aan den arm van eene vriendin of een vriend — toen zag men graaf Stanislaus niet met de dames coquetteeren, maar te midden van een kring heeren een luid en levendig gesprek voeren. Hij scheen onder de discussie in vuur geraakt, want men hoorde hem als met ergernis uitroepen: „maar mijne heeren! wij zijn hier immers geen juweliers of taxateurs van kleinoodiën, dat gij allen op iederen toon die paarlen staat te bewonderen en te waardeeren! Zij zijn kostbaar en zeldzaam, dat geef ik toe; maar dat is nog geen reden om er alles voor te vergeten, zelfs de eigenaardige schoonheid van haar die ze draagt, om er bovenal die oogen voor te vergeten, die wonderschoone sprekende oogen, die als fonkelende gitten uitkomen bij het hagelwit van dit geroemde sieraad. Zulke paarlen heb ik meer gezien, maar zulke oogen nooit, en ik begrijp mij uw enthousiasme niet voor een collier, terwijl de veel grooter, veel zeldzamer waarde van haar die hem draagt, ulieden koel laat."

Graaf Stanislaus, toen hij zulke heftige uitvallen deed en zulk een compliment maakte (t brüle pourpoint aan het adres van Regina, wist het, zooals vanzelve spreekt, niet dat de dame in kwestie op eenige passen afstands met den rug naar hem toe stond en het zeer druk had met allerlei niet precies interessante photographieën te bewonderen, die op eene étagère te pronk gesteld waren. Toen een van de heeren de naïveteit had hem op deze omstandigheid opmerkzaam te maken door een blik en door den vinger op den mond te leggen, scheen hij een oogenblik zeer verlegen, als iemand die zich erg heeft verpraat, maar hernam toch onverwijld zijn aplomb en begon over de jongste gebeurtenissen in Europa te spreken, waarbij de heeren zich als gewoonlijk zeer animeerden en waaronder juffrouw van Berchem — en hare paarlen — vergeten werden. Zij zelve vergat niet. Zij

Sluiten