Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

regretteert; gij moest nu maar een verstandig besluit nemen en den zoon van burgemeester Q. gehoor geven; het is wezenlijk een hupsch jongmensch, die al eene mooie positie in de wereld heeft, en die u zeker niet het hof behoeft te maken om uw geld."

Maar Regina barstte uit in een bitteren lach.

„Die sukkel! Neen, Emma, als gij mij dan toch uithuwelijken wilt, tracht dan den Pruisisschen consul te bewegen mij het hof te maken..."

„De Pruisische consul! dat is een mooie; hoe komt gij op dezen? Een man, die vast al in de zestig is; een plompe Oostfries, dien gij denkelijk nooit hebt gezien, want hij komt nergens en bemoeit zich alleen met zijne zaken."

„Maar als ik hem nu ook eens over eene zaak had te spreken ?"

„O, dat is wat anders; dan moet gij het Wijnands maar zeggen, die heeft, geloof ik, wel eens met hem te doen "

Daar wist Regina meer van dan zij zelve, en zij had het Wijnands reeds gevraagd haar met dien man in kennis te brengen, doch deze had het wat kortaf geweigerd, ouder voorwendsel dat zjj beter zou doen al wat op dien noodlottigen avond betrekking had te vergeten, dan het op die wjjze te verlevendigen; maar, als Regina iets in het hoofd had, gaf zij het zoo licht niet op. Zij trachtte nu door Emma te verkrijgen, wat dier echtgenoot haar had geweigerd.

„Maar die plompe Oostfries moet toch een naam hebben," hield zij aan.

„Wel zeker; maar wat kan u zijn naam schelen ?" hernam Emma.

„Zeg mij dien naam," drong Regina.

„Hij heet Witgensteyn of von Witgensteyn, dat weet ik zoo recht niet."

„O, zoo!" sprak Regina getroffen; en verzonk in diep nadenken; zij had de vriendin niet ingewijd in het geheim van haar verleden, zooveel het Eckbert betrof. Zij had geene behoefte gevoeld om met Emma te spreken over hetgeen zij liefst had willen vergeten, en wat haar bij het het herdenken steeds pjjnljjk aandeed. En toch, juist in deze droeve dagen drong zich de herinnering aan Eckbert telkens als met onweerstaanbare macht aan haar op. Had zij de hand aanvaard van den man, wiens

Sluiten