Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zekerheid, dat Eckbert Witgensteyn onder hen, die haar te hulp waren gekomen, was geweest. De man, die de bonte muts dicht over het voorhoofd had getrokken en den kraag van zijne manteljas had opgeslagen, hield nog bovendien een zakdoek vóór zijn gelaat op het oogenblik, dat hij haar de hand reikte om uit te stijgen en haar zijnen steun verleende tot op de stoep. Des anderen daags had de huisknecht van Wijnands een fijnen batisten zakdoek aan hare kamenier gegeven, dien hij geloofde dat juffrouw van Berchem op de stoep had verloren. Regina had dien bekeken; de letters E. W. waren er in kleuren op geborduurd, zooals dat toen. nog niet gebruikelijk was in Holland. Niet vreemd, dat die vondst door haar mild werd beloond. Zij achtte hare gissingen er door tot gewisheid gebracht. Reeds terstond had zij Wijnands ondervraagd naar den derden persoon, die haar tegen de snoode onderneming van den graaf had beschermd; maar deze had haar niets kunnen of niets willen zeggen dan alleen, dat het een vriend van den Pruisischen consul was geweest, die nog in dienzelfden nacht was vertrokken. Nu zij den naam van dien consul kende, had Regina geen rust meer; en zij smeekte Wijnands met zulke vermurwende woorden om voor haar eene samenkomst met dien Oostfrieschen heer te bemiddelen, dat hij toegaf en met haar op zekeren dag, buiten zijn nuffig vrouwtje om, een bezoek bracht bij dien beschermheer van Pruisen's onderdanen.

Mevrouw Wijnands had gelijk. Hij was niet wat men een man naar de wereld noemt, die door fijnen toon en manieren wist in te nemen. Hij was niet onvriendelijk, maar wat strak en kortaf, en hij toonde weinig ingenomenheid met dit bezoek. Regina herkende in hem terstond den persoon, die haar in de leeskamer had te woord gestaan.

„Het was mij eene behoefte u te komen danken voor den belangrijken dienst, dien gij mij hebt bewezen," ving zij aan.

„Onnoodige moeite, juffrouw van Berchem; ik heb niets gedaan dan mijn plicht... daarbij was ik niet eens de hoofdpersoon bij deze expeditie; ik volgde slechts de aanwijzing, die men mij gaf. Liefst had ik u dat onaangename tooneel met den graaf willen sparen, maar mijn collega stond er op, dat men u niets zou schenken, opdat de boosheid van des graven voornemens ten volle zou

Sluiten