Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Overigens hoort men hier aan huis weinig van de publieke zaken, en het consigne op dit punt luidt: silence dans les rangs. Wat gij er dus van wilt weten, en het is mogelijk dat gij belang gaat stellen in den man, dien ik u als huisvader en echtgenoot schetste, kunt gij uit de nieuwsbladen lezen; het voor en tegen kunt gij dan zelve narekenen. Als minister deelt de heer R. het lot van al zijne collega's, die er geweest zijn en nog komen zullen; wisseling van lof en van blaam, tegenwerking uit vijandschap, overijver uit onvoorzichtige vriendschap, verguizing ter eene, adulatie ter andere zijde; hij zelf onder dat alles door naar een vastgesteld plan voortgaande en arbeidend met voorbeeldeloozen ijver en werkkracht. Wij zien hem gewoonlijk aan het ontbijt, maar dan heeft hij al eenige uren in zijn kabinet gearbeid; meestal aan tafel als hij niet verplicht is buitenshuis te dineeren, en, als het maar eenigszins zijn kan, een half uurtje gezellig, aan de theetafel; daarna ziet men hem niet weer, tenzij er receptie is, waarbij Mathilde nog niet paraisseert, en ik bijgevolg ook niet. Al wat hij aan het huislijk en gezellig leven geven kan, gunt hjj aan de zijnen maar hjj koopt dat genot voor hen met zijne nachtrust. Hij zit nog te werken, als alles in huis reeds ter ruste is gegaan ; menige werkman, die zijn eigen lot hard vindt, heeft niet zóóveel uren daags te arbeiden als deze staatsdienaar, en de eerste die het een lui baantje acht, „alleen maar te zitten schrijven, zijn „naam te teekenen en wat tnet de lieden te praten," zou niet met hem willen ruilen, zoo hij iets kon voelen van het kraclitbrekende, zenuwschokkende, merg en bloed verterende leven, dat diergelijk lui baantje eischt van hem die het in vollen ernst opvat.

Maar ... daar hoor ik Mathilde de trap optrippelen; hare eerste beweging zal zijn naar mij toe te komen, in de zoogenaamde leerkamer, waar ik nu zit te schrijven. De visite die zij met hare moeder had te doen bij eene nicht, eene oude freule, heeft korter geduurd dan ik verwachten kon. De dames hebben zeker niet getoerd, zooals het plan was. Voor heden is het nu gedaan met tnjjn vrijen tijd, en ik weet niet wat er morgen zal zijn; ik breek dus af, en ik zend u dit geschrijf maar, zooals het aan mijne pen ontviel, zooals het in hoofd en hart opkwam; onsamenhangend, van den hak op den tak springend; maar de getrouwe

Sluiten