Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verkeerd; de tante van mevrouw Ryhove was destijds nog in hare betrekking van hofdame, en freule Ilaubertin werd door deze, ter ■wille van de parentage, zoo wat geprotegeerd. Maar die bescherming leidde niet om haar tot een convenabel huwelijk te brengen; en toen zich na het afloopen van den derden winter nog geene partij voor haar had opgedaan, moest zij het opgeven, te eer daar haar de middelen ontbraken om behoorlijk te paraisseeren. Deerniswaardige positie! want voor zulke jonkvrouwen is het werkelijk eene noodwendigheid om mee te doen, zoolang het eenigszins mogelijk is, al zouden zij droog brood eten om witte glacé handschoenen te kunnen dragen, tenzij ze den zedelijken moed hebben om bijtijds hare partij te kiezen en door eigen geestkracht zich een weg te banen dwars door de vooroordeelen heen. Maar meestal is hare opvoeding er niet op berekend om haar den moed en de talenten te verleenen tot zulk initiatief, en freule Haubertin althans was daarvoor volkomen ongeschikt. Zij had geen aanleg voor muziek en hakkelde zoo wat op de piano, omdat het er bij behoorde; zij had geen andere sociale talenten dan zoo gemakkelijk Fransch te spreken, dat haar Hollandsch er „zich van ressenteerde", zooals zij het zelve uitdrukte, en eene ongemeene geoefendheid in allerlei soort van kaartspel, een aangeboren esprit de jeu ; maar dat mocht recht geven van intrede in de salons waar men speelt; het diende haar voor niets anders. Zij avoueert met eene beminnelijke naïveteit, dat zij niet in staat is een Hollandsch briefje te schrjjven, daar zij altijd heeft gehoord en voor waar aanneemt, dat Hollandsch eigenlijk maar eene taal is om met winkeliers en bedienden te spreken, en voorts om de couranten te schrijven, sinds le cher Journal de la Hutje het heeft opgegeven ; en als men haar dan de opmerking maakt, dat zij van een temps jadis spreekt, die al over de dertig jaar geleden is, zegt zij met een zucht: ah! ma chère, le temps jadis je ne vis que de cela !

„Zeer natuurlijk! kon ik mjj bij dergelijke aanleiding niet weerhouden te zeggen: maar toch, freule, in dien temps jadis hadden wij dichters, eene litteratuur ..."

„ Ma is fi donc, onuitstaanbaar, ridicule, impossible /"

„Dus nooit gehoord van Tollens?"

Sluiten