Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in uw toorn naar het hoofd hebt geslingerd; gij hadt mij gezegd, dat het mij noodig was, door lijden en vernedering heen te gaan; dat ik de armoede moest kennen bij ervaring, om gelouterd te worden van de gebreken, die gij in mij hebt veroordeeld. Welnu! ik heb van dat alles mijn deel gehad, mijn deel genomen zelfs als vrijwillige boete..."

„Zeg als eigenwillige boete, dat zou meer juist zijn. Gij schept er behagen in; gij voldoet daarmee u zelve, meent iets grootste verrichten, en ziet mogelijk met nog meer trots en minachting op de menschen neer, die hun gewonen gang gaan, dan voorheen, toen gij den goudglans, die van u afstraalde, nog niet hadt omsluierd. Toen waart gij vrij en waar; nü hebt gij de onvrijheid gekozen, en schikt u voor het uiterlijke naar den drang der omstandigheden; maar dit alles is slechts eene rol, die gij zoo goed speelt als gij kunt; gij zijt dat zelve niet. Uwe fierheid is nog ongebogen, uw gemoedsaard heeft zich niet verzacht, niet gewijzigd. Juffrouw Berthier is nederig, dienstvaardig, ik wil het gelooven; maar dat alles heeft voor mij geene waarde, geene beteekenis, als ik weet, dat Regina van Berchem dezelfde is gebleven, en dat alles zal afleggen met haar incognito, zoo ras

het haar goeddunkt."

„Gij doet mij onrecht, Eckbort; ik ben dezelfde niet meer. Wat gij in Ilenée ziet, is Regina geworden ... het lot heeft haar noch harde lessen, noch smartelijke beproevingen gespaard, en zij het dan dat zij eigenwillige boete deed, het was geene lichte,

dat verzeker ik u!"

„Neen, Regina, als er van boete sprake zou zijn, niet juist voor uwe schuld tegen mjj, maar voor de verkeerdheid uws harten, waaruit die voortkwam, dan hadt gij hot gansch anders moeten aanleggen. Dan hadt gij niet uwe plaats moeten nemen hier, in een huis, waar alle genietingen der wereld, alle voorrechten van rang en rijkdom u omringen; waar gij van dit alles uw deel kunt nemen, zooveel het u lust; waar gij achting geniet; waar u genegenheid is gewaarborgd; waar gij de livrei der dienstbaarheid niet hebt te dragen, dan verborgen onder de plooien van een smaakvol zjjden kleed. Dan hadt gij de grove pij om de schouders moeten slaan, en in werkelijkheid dat juk op u moeten

Sluiten