is toegevoegd aan uw favorieten.

Experimenteele onderzoekingen naar aanleiding van de theorie van Van der Waals

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gen van den laatste, de px-lijn dicht bij den rand sterk hol naar beneden vermoeden.

Maar bovendien, dat de beide genoemde oorzaken hier niet in het spel zijn, volgt voor dc eerste direct voor de tweede indirect, uit het volkomen samenvallen van het horizontale deel der lijn. Want daardoor wordt elke andere onzuiverheid dan vochtigheid van de phenol uitgesloten. Nu correspondeert echter met den druk van 220 mM. bij lehfeldt x = 0.645 bij schreinemakers 0.586 en bij v. d. Lee x = 0.47 of in gewichtsprocenten resp. 90.5%, 88% en 82%. Dat de phenol der eerstgenoemden zoo vochtig zou zijn geweest, is op zich zelf reeds onwaarschijnlijk, maar wordt dit nog meer door de zorg, die Lehfeldt aan het drogen besteedde]).

Is men dan in dit geval in bijzonder ongunstige omstandigheden? Ik kan het niet inzien. Wel zijn dc gewichtsprocenten phenol groot, maar v. d. Lee had bij x = 0.5 toch nog ± 3 gr. phenol af te wegen, de anderen nog meer, een eenigszins aanzienlijke fout daarin is dus uitgesloten. Ook de helling der lijn is niet grooter dan in zeer veel gevallen, zooals Lehfei.dt trouwens voor de mengsels met minder dan 90% phenol zelf constateert.2) En door het groote verschil tusschen Xj en x., kan wel een fout ontstaan bij de methode door Y. i). LEE gebruikt, maar een correctie, die trouwens

') 1. c. p. 286. Hebben Lehfeldt en Schreinemakers de x niet door weging, maar door titratie bepaald, zooals een plaats bij elk (1. c. resp. p. 286 en p. 70G.) zou doen vermoeden, al zeggen zij het niet zeker, dan is die mogelijkheid natuurlijk geheel buitengesloten.

•■*) 1. c. p. 287.