is toegevoegd aan uw favorieten.

Experimenteele onderzoekingen naar aanleiding van de theorie van Van der Waals

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

evenveel als de vloeistoftemperatuur. Volkomen hetzelfde konden we conslateeren met behulp van den zilveren toestel van Dr. Smits. Wij plaatsten in de eene zilveren bus den thermometer in den damp, in de andere in de vloeistof en voegden, 11a de thermometers te hebben afgelezen, een gelijke hoeveelheid zout aan beide toe; dedampthermometer rees o",o5 i,dc vloeistofthermometer c/,053. Tevens konden we constateeren, dat zoowel de vloeistof- als de damptemperatuur in de zwavelkolf en de zilveren bussen volkomen dezelfde waren, dat dus waarschijnlijk bij beide de laagste temperatuur bereikt was, waarmede bij gegeven druk het water kan koken. Tusschen vloeistof en damptemperatuur bleef steeds het bekende verschil bestaan, dat aan den hydrostatischen druk moet toegeschreven worden.

Daarop wendden wij een kolf met ronden bodem aan

0111 een grootere oververhitting te bereiken. Maar hoewel

nu de vloeistof ongeveer 1" oververhit was, kon bij

direkte vergelijking van de damptemperatuur, hetzij

met de zwavelkolf, hetzij met het zilveren vat, niet het

geringste verschil worden geconstateerd. We konden

dus nu de volgende interessante proef verwezenlijken:

de zwavelkolf met zoutoplossing en de ronde kolf met

zuiver water naast elkaar te doen koken. In de eerste

correspondeert dan met een vloeistoftemperatuur van

100". 300 ook een damptemperatuur van 100",300, inde

tweede met een vloeistoftemperatuur van ioi",ooo een

damptemperatuur van 100",000 (eenvoudigheidshalve is

hier het verschil door den hydrostatischen druk buiten

rekening gelaten). We hadden hiermede de proeven van

M.YRCKT herhaald en ze opalle punten bevestigd gevonden

4