is toegevoegd aan uw favorieten.

Experimenteele onderzoekingen naar aanleiding van de theorie van Van der Waals

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als algemeenen regel, op te geven, al kan de beslissing uit den aard der zaak eerst door een nauwkeuriger theorie, getoetst aan omvangrijker materiaal, gegeven worden.

Op twee andere punten die in onze lijn opmerkenswaardig zijn, wezen wij reeds in onze eerste publicatie. Ik hoop op het eene daarvan binnenkort nog terug te komen.

g 16. De methode van von Zaïvidzki. Proeven in gemeenschap met den Heer van Dalfsen.

Ondertusschen was de uitvoerige, herhaaldelijk reeds genoemde verhandeling verschenen van vox Zawid/ki, die met behulp van een electrischen regulateur, vroeger reeds door BuJKl.ow ') aanbevolen, zeer goede resultaten scheen gekregen te hebben. 1 let kwam ons dus gewenscht voor te onderzoeken, of aldus kookpunten gevonden zouden kunnen worden, vrij van oververhitting. Voor wij echter zijn methode geheel volgden, wilden wij zien of hetzelfde bereikt zou kunnen worden door eenvoudig een potentiaalverschil in de vloeistof aan te biengen, omdat de sterk verhitte draad, die bij de proeven van von Zawid/ki noodzakelijk in de vloeistof aanwezig is, eenige bedenkingen doet rijzen Maar het bleek, dat zulk een potentiaalverschil op de oververhitting geheel zonder invloed was, wat trouwens daar we met niet-electrolyten wenschten te werken, van te voren reeds waarschijnlijk scheen.

We onderzochten daarop de methode van v< >N

') Am. Chiïm. Jolkn. 22 p. 280.