is toegevoegd aan uw favorieten.

Experimenteele onderzoekingen naar aanleiding van de theorie van Van der Waals

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met een scherpen tik, alsof het buisje brak, de vloeistof loslaat van den wand. Men ziet gedurende zeer korten tijd een koken van de vloeistof en de stabielere toestand is ingetreden.

| 12. Gevaar van lekkage.

Van den door REGNAl'I.T gebruikten toestel behoefde de mijne nu nog slechts in twee opzichten te verschillen. Vooreerst was het wenschelijk het dampvolume klein te maken, want al was het ook de bedoeling, te gelijk de x2 te bepalen, toch scheen het beter, de voor den damp aan te brengen correctie klein te houden. Als gevolg van een zoo klein dampvolume deed zich echter elk lek zeer sterk voelen. Het was hoofdzakelijk om deze lekken, die ik niet geheel had weten meester te worden, dat ik mijn eerste pogingen had opgegeven. Ook bij de hervatting bereidden zij mij zeer veel moeite. Kranen en slijpstukken, die opzettelijk met zorg hiertoe vervaardigd waren en die uitstekend luchtdicht sloten, zoolang de toestel luchtledig of met een weinig lucht gevuld was, begaven mij, zoodra zij met de dampen de,r organische vloeistoffen in aanraking kwamen. En geen wonder, want deze tasten het vet aan, waarmede de sluitingen gesmeerd zijn en bovendien condenseeren zij juist in die fijne capillaire lagen en trekken zoo het geheele slijpstuk door. Zelfs bij sterken onderdruk in den toestel kon men na eenigen tijd duidelijk den geur van aethylacetaat bijv., van buiten waarnemen. Daardoor hielp het ook niet, dat ik alle kranen en slijpstukken van kwikafsluitingen voorzag.

Ten einde raad, besloot ik, radicaal te werk te gaan en