is toegevoegd aan uw favorieten.

Experimenteele onderzoekingen naar aanleiding van de theorie van Van der Waals

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1

samenstelling deze behoort. Op deze wijze kan men, waar men een methode van analyse aanwendt, die veel distillaat vereischt zooals de kookpuntsbepaling, cnoi me fouten maken; ik zal straks daarvan een vooibeeld ge\en, maar de fout uit dezen hoofde geheel te vermijden, gelukt nooit, zelfs niet, waar men het distillaat refractrometrisch onderzoekt, om weinig ervan noodig te hebben. Zoo zegt Lehfei.dT l): „As the distillation proceeded. the thermometer of course tended to rise; this was corrected by an occasional stroke of the pump as required." Kn von Zawidzki2): „Eine der Ursachen solcher systematischen Fehler bestand unzvveifelhaft darin, dass man für die Destillationen noch viel zu kleine Flüssigkeitsquantitaten (100 bis 120 ccm) verwendete. Es hatte sich namlich mit dei Zeit herausgestellt, dass bei Gemischen mit steil verlaufenden Dampfdruckkurven die Zusammensetzung der Lösungen wahrend der Dauer einer Destillation messbar verandert wurde, was durch das Steigen der Siedetemperatur (in manchen Fallen sogar bis 11111 o",o8) zum Vorschein kam."

De meeste experimentatoren hebben zich nu geholpen door bij begin en einde der distillatie de x, te bepalen en aan te nemen dat het gemiddelde distillaat dan coëxisteert met Va (x/ x,*), maar deze handelwijze eischt klaarblijkelijk 1" dat de Tx-lijnen (niet de px-lijnen. want men distilleert bij constanten druk), 1 echten zijn, 2" dat bij elke samenstelling der vloeistof evenveel verdampt. Nu is zeker het laatste niet waai en men zou dus de gevonden distillaat-samenstelling moeten

') 1. c. p. 52.

3) 1. c. p. 17.