is toegevoegd aan uw favorieten.

Dilatatie van het cervicaalkanaal ter spoedverlossing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De kolpeurynters.

De haematokolpos mag als een frappant voorbeeld van kolpeuryse gelden. Dat ook de portio daarbij verstrijkt en liet cervicaalkanaal wordt verwijd is van oudsher bekend. Men zou hetzelfde effect mogen verwachten van eene gelijkmatige elastische tamponnade van de vagina, en geen medium is daar beter voor geschikt dan vloeistof, die onder zekere spanning staat, „hydrostatic dilatation" zooals het in Engelsche boeken heet. De tamponnade van de vagina met gaas, hoe nuttig ook bij bloedingen (in 1839 door Scholier voorgesteld) heeft in dit kader weinig beteekenis. Wil men er uitwerking van zien, dan moet het een complete en stijve tamponnade zijn, deze is zoo hinderlyk voor de vrouw en biedt zoo weinig voordeelen, dat zij wel nooit zal worden toegepast. Budin IV: 411.

In 1851 publiceerde Carl Braun een nieuwe methode tot snelle, kunstmatige verwijding van het ostium uteri en sprak van kolpeuryse (Zeitschrift der K. K. Gesellschaft der Aerzte Zu Wien VII Jahrg. 13 Febr. 1851).

Het instrument was een gummiblaas, die ledig werd ingebracht en dan met water opgespoten. Iets dergelijks was reeds vóór hem vertoond, Schneckenberg in 1831 (Schneckenberg: de part. praemat. arti provocando Diss. inang. Marburg 1831) en Hueter in 1843 brachten met water gevulde dierblazen in, doch in den uterus; zij wilden daarmee het cervicaalkanaal van boven af rekken. Men kan zich licht voorstellen, hoe in den vóór-antiseptischen tijd het gebruik van dergelijke blazen tot infectie de deur wijd openzette, bovendien was de constructie gebrekkig en de inbrenging