is toegevoegd aan uw favorieten.

Dilatatie van het cervicaalkanaal ter spoedverlossing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

romp, wordt ook wel bij een viool of een zandlooper vergeleken. Een buis, die er vast aan verbonden is, dient om op te spuiten. Op een der zijvlakten is een soort kokertje aangebracht, daarin steunt men de punt van een sonde en brengt zoo den ballon door het cervicaalkanaal. In zooverre lijkt het instrument op dat van Tarnier, dat ook hier een aparte geleider dienst doet, om het in te brengen, bij de handelwijze volgens Treub e. a. is de geleider tevens de toevoerbuis voor de vloeistof. Verschillend is echter Barnes bag in twee opzichten: le hierin, dat de ballon niet boven het ost. int. maar in de cervix wordt gelegd, bij voortgaande verstryking zal dan de nauwste plaats van het cervicaalkanaal overeenkomen met de insnoering of taille van den ballon, de bovenste ampulle ligt in het onderste uterussegment, de onderste ampule in de vagina en zou dus als kolpeurynter mogen worden beschouwd. (Zie blz. 34).

Het tweede verschil is, dat de ballons van Barnes in verschillend kaliber worden aangegeven in 3 nummers. Hirst (Textbook of obstetrics 1899, blz. 748) raadt om nog een vierde grooter nummer daarbij te nemen. Op deze wijze is volkomen ontsluiting te verkrygen en treedt de ballon van Barnes dien van Champetier ter zijde. Fehling heeft het oorspronkelijk model eenigszins gewijzigd en de kokertjes, die dienen moesten bij het inbrengen, weggelaten; hiertoe raadt ook Ilirst, hij brengt het toestel dan in met een soort kleinen forceps (Emmet curetting forceps) op gelijke wijze als dat bij den ballon van Champetier geschiedt. Het groote bezwaar tegen de methode van Barnes is, dat men 2, 3 of zelfs 4 ballons achtereenvolgens in moet