is toegevoegd aan uw favorieten.

Dilatatie van het cervicaalkanaal ter spoedverlossing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Frarier toegeschreven aan een verkeerden modus operandi. Ook zonder dat de incisie verder wordt ingescheurd kan zij echter optreden, zooals een waarneming van Laborie bewijst, men had daar dan te doen met een abnormaal vaatverloop; normaliter vindt men bij het ostium slechts capillairen. Placenta praevia is echter contra indicatie wegens den dan regelmatig grooteren vaatrijkdom, trouwens dan is er ook geen sprake van een goed ontwikkeld onderste uterussegment, hetgeen voor Frarier een vereischte is (c. f. pag. 13).

Het verder opscheuren van de incisie, het schrikbeeld der tegenstanders wordt door Frarier niet zwaar geteld. De incisie moet echter vooral niet te klein zijn; ook het gevaar voor infectie kan vermeden worden. Uit 24 waarnemingen blijkt dan, dat de duur van het dilatatietijdperk korter is en dat zich geen slechte gevolgen hebben voorgedaan, die niet licht anders verklaard konden worden.

In deze verhandeling treft ons allereerst het voor het medisch oor ongewoon accoord van dilatation artificielle en accouchement naturel. Het is altijd een netelige vraag eensdeels, of er wel reden bestaat, om bij een normalen partus in te grijpen, zij het dan ook door de ongevaarlijke incisies, anderdeels of men na zulk een ingreep nog het recht heeft van accouchement naturel te spreken. Het naturel zou dan moeten beteekenen, dat ook zonder de kunsthulp de partus tot een goed einde zou gekomen zijn.

De indicatie komt eensdeels tegemoet aan het „met smart zult gij uwe kinderen baren", anderdeels heeft zij het practisch nut, dat den geplaagden uterus werk wordt bespaard en dit is zeker een voordeel, maar op