is toegevoegd aan uw favorieten.

Dilatatie van het cervicaalkanaal ter spoedverlossing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onvoldoende ontsluiting en bij levend kind. Is het kind dood dan is er voorshands geen reden tot ingrijpen. Het niet voelen van pulsaties is een oogenschijnlijk zóó betrouwbaar merkteeken dat men allen twijfel waant uitgesloten. Intusschen vinden wij van Budin (T. et B. IV . 63) een waarneming vermeld waar dit het geval was (ook bij auscultatie geen harttonen te hooren, hetgeen minder zegt) en toch het kind nog leefde. De naam van Budin waarborgt de juiste observatie. Hij duwde den schedel op, en gaf de navelstreng ruimte, met de vingers den druk afwerende en voelde toen allengs de pulsaties weder optreden. Reductie mislukte. Budin ging toen over tot progressieve dilatatie en bij nagenoeg volkomen ontsluiting werd door versie en extractie een schijndood kind geboren dat in leven bleef.

Onder de medegedeelde gevallen vinden wij er twee N°. V en N°. VII die door prolapsus fun. werden gecompliceerd, N°. VII zal bij placenta praevia besproken worden, bij N°. V was de vrucht bij aankomst in de kliniek reeds dood en werd ten slotte de manueele dilatatie verricht wegens het gevaar voor sepsis van de vrouw. Intusschen ware ook dit geval, dat aanvankelijk in de stad behandeld werd voor manueele dilatatie geschikt geweest, en ware het allicht mogelijk geweest het kind te redden (de moeder was een 37-jarige primipara). Bij het aanvankelijk onderzoek vond men een ontsluiting van 4 cM., pulseerende navelstreng, zeer hoog kon men een voetje bereiken. Het sterk gespannen ostium belette het voetje te omgrijpen, narcose van ± 25 minuten. De poging tot extractie mislukt, 3 uren later hield de