is toegevoegd aan uw favorieten.

Dilatatie van het cervicaalkanaal ter spoedverlossing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

herhaaldelijk bloedingen. Zij kwam ten slotte in de kliniek en toen daar wederom een alarmeerende bloeding optrad werd volgens Bonnaire gedilateerd en bij nagenoeg volkomen ontsluiting geëxtraheerd. Het kind bleef niet behouden. De moeder verliet de kliniek 10 dagen post partum.

In het geval van Fieux was het kind reeds te voren gesuccombeerd, er vertoonden zich echter verschijnselen van interne bloeding, hetgeen de aanleiding gaf om in te grijpen, inderdaad werden groote massa's coagula in den uterus gevonden. Kraambed normaal.

In tegenstelling met deze gevallen waar bij sommige de zwangerschap nog zoo ver van het normale einde verwijderd was, dat de kans op een levensvatbaar kind zeer gering mocht heeten, betroffen de vier gevallen uit de Amsterdamsche kliniek, vrouwen die hoogstens vier weken van den vermoedelijken eindtermijn verwijderd waren, voor zoover dit uit anamnese en onderzoek blijken kon. Geen der vier vrouwen ondervond eenig nadeel van de behandeling, 3 van de 4 kinderen bleven behouden, bij het gesuccombeerde was te voren reeds Braxton Hicks gedaan en werd de dilatatie bemoeilijkt door prolaps van den navelstreng.

Aanvankelijk meende men dat de placenta praevia een besliste contra-indicatie was voor de manueele dilatatie (Treub 1: 386). De sterke vascularisatie van het onderste gedeelte van den uterus bij de lage inplanting scheen het ongeraden te doen zijn door min of meer krachtdadige manipulaties een kans op laesie van dit vaatrijk weefsel in den koop mee te nemen. Intusschen gaven de waarnemingen geen aanleiding om aan te nemen dat het gevaar in die mate bestond