is toegevoegd aan uw favorieten.

De voeding van het kind in het eerste levensjaar

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook het kind der min moet geheel ontkleed onderzocht worden, waarbij men vooral op symptomen van lues moet letten. Daarnaast geve men zich rekenschap van den voedingstoestand van het kind en wege het, om te zien, of het gewicht met den leeftijd overeenkomt.

Bespeurt men bij het kind lues of atrophie, dan keure men de min af. Erytbema natium wijst vaak op onregelmatige of gemengde voeding van het minnekind en is derhalve geen reden tot afkeuring, al maant de blijkbaar aanwezige dyspepsie ook tot voorzichtigheid aan. Men vergewisse zich steeds, of het voorgestelde kind wel degelijk het kind der min is en late daarom de min de geboorteacte van haar kind medebrengen, waaruit dan tevens blijkt, hoeveel tijd sinds de bevalling is verloopen.

Indien een moeder haar eigen kind wil voeden, stelle men zijne eischen zoo laag mogelijk, doch bij het engageeren van eene min stelle men die zoo hoog mogelijk. De min moet dus goed gevormde, aan klierweefsel rijke, borsten bezitten, waaruit bij lichten druk de melk in 10 a 20 fijne straaltjes te voorschijn komt; hare tepels moeten door het kind gemakkelijk kunnen worden gevat, kortom, zij moet voldoen aan alle eischen, die wij vroeger uitvoerig hebben besproken.

Als een min zich aan den medicus komt voorstellen, heeft zij dikwijls een spoorreis van eenige uren achter den rug, gedurende welken tijd haar kind niet is aangelegd; zelfs eene vrouw met weinig zog kan dan den indruk maken van een overvloedige melksecretie te bezitten. Met dit feit moet men steeds rekening houden en daarom een min nooit dadelijk voor vast engageeren, maar haar steeds eenige dagen op proef nemen, opdat men in dien tijd, door het kind telkens voor en na de borst te wegen, kan nagaan, of de melk voldoende is en of zij het kind goed bekomt.

Soms wil het kind zelfs een goed ontwikkelden tepel der min niet vatten, ondanks allerlei kunstgrepen. Zeer enkele malen schijnt dit te berusten op een onverklaarbaren afkeer