is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven en de werken van Gerrit Dou beschouwd in verband met het schildersleven van zijn tijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet is na to gaan, daar D o u zelf hier cn daar wel eens een streekje moet hebben gezet, zooals ik op verschillende van die stukken meende op te merken.

Ook aan de vroege werken van D o u 's andere leerlingen, vooral Pieter van Slingelandt, zien we zijn methode van lesgeven: altijd laat hij ze hier of daar in zijn huis, op zolder, in de keuken of in zijn atelier werken naar de natuur, bijna uitsluitend naar voorwerpen, gegroepeerd rondom een enkel levend wezen. Het resultaat van zijn onderwijs was dan ook voor zijn meeste leerlingen dit, dat ze precies even „net" leerden schilderen als hun leermeester (hoewel ze het geduld voor het fijne uitwerken soms misten), dat ze vooral in het samenstellen hunner schilderijen en in het schilderen van voorwerpen uitmuntten, maar dat ze in bun kleuren flets, in hun teekening soms slordig of (wat nog erger is) academisch werden *).

D o u zelf trouwens verwaarloosde deze dingen ook meer dan eens door ze aan de fijnheid van uitvoering op te offeren. Zoo brengt hij de Blauwpoort, uit zijn atelier op de eerste verdieping geteekend, zonder verandering van het perspectief op één paneel met figuren, gelijkvloers geschilderd en zelfs in de compositie der figuren onderling maakt hij soms de meest storende fouten 2).

Een kunstwerk maken leerde D o u zijn leerlingen niet, wèl echter het leveren van netjes geschilderde paneelen. De iniddelniatigen onder zijn leerlingen volgden hem natuurlijk na, daar ze het talent misten, zelf iets nieuws te scheppen; zijn talentvolle leerlingen echter, Frans van Mieris, Schalcken, Brekelenkamen Metsu hebben van

1) Dr. Th. v. Frimrael noemt dit zeer juist „Rezeptmalerei". (Gemiüdekunde blz. 64).

2) Het beste voorbeeld is de Kwakzalver te München (M. 86).