is toegevoegd aan uw favorieten.

Het feest van het vijf en dertigjarig bestaan van de firma Corns. Immig en Zoon op Zaterdag 12 September 1908, in den salon Doele te Rotterdam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„door u zoo klein begonnen zaak heeft gemaakt, wélk een „vlucht zij heeft genomen, hoe zij van 't enkele middel om „woorden in eenvoudige drukletters weer te geven, opgeklommen „is tot een bedrijf, waarin alle voortbrengselen van kunst „in kleur en lijnen verveelvuldigd worden, met een juistheid „en een schoonheid, die 't oog boeien en den fijnst ontwikkelden „smaak kunnen streelen.

„En zie, nu na 35 jaren de zaak is, wat zij is, gevoel „ik bij een terugblik mij gedrongen om u, met moeder, die „(dit moet erkend worden) ook haar aandeel, en een niet „gering aandeel in de ontwikkeling der zaak heeft, nu voel „ik mij gedrongen, om u mèt moeder te danken voor wat ik „onder uw leiding als vakman heb geleerd en voor het „voorbeeld, dat gij mij in zaken steeds hebt gegeven.

„Ontbrak misschien, uit een hedendaagsch modern oogpunt „beschouwd, aan mijn opvoeding wel 't een en ander, wat „uit de omstandigheden ook zéér begrijpelijk is, toch heb ik „op mijn levensweg véél van u medegenomen en bovenal „geleerd, dat stage, stoere arbeid en onwrikbare soliditeit in „zaken, ook al heeft men telkens met nieuwe moeilijkheden „te kampen, een mensch altijd voordeel aanbrengen, en een „zaak staande houden en uitbreiding geven ook al schijnt „'t soms, dat andere wegen daartoe sneller voeren.

„Daarom, vader, wil en kan ik u op dezen dag een „woord van warmen, oprechten dank niet onthouden en is „'t mij eene behoefte den hartelijken wensch uit te spreken, „dat gij met moeder nog jaren lang in gezondheid getuige „moogt zijn van den bloei der zaak, door u vóór 35 jaren „begonnen.

„Dames en heeren, bij dezen gelukwensch verzoek ik u „voor mijn vader en mijne moeder aan te heffen een

„Zij leven hoog!!!

„En nu nog een enkel woord, dat ik mij gedrongen gevoel „te spreken tot mijn personeel.

„Ik sprak daar reeds van 't Gedenkboek. Welnu! Ik wil „mijn korte toespraak hier niet besluiten, zonder 't te erkennen, „dat er door mij bij 't samenstellen en drukken veel van uwe