is toegevoegd aan uw favorieten.

Een Rus te Delfzijl

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

breekt, dat we hem terug zullen zien. Hij kan nu al wel in ons land terug komen, al zou hij hier dan ook nog niet veilig, zijn. Maar ook dat kan veranderen; als de Franschen Delfzijl eens ontruimen ...»

«Maar zoover is 't helaas nog niet,» meende Geert, «luitenant Monthu geeft gezegd, dat kommandant Maufroi nooit vrijwillig deze vesting zal verlaten.»

Dokter Pontier, vreezend dat het gesprek een anderen loop zou nemen, dan hij op dat oogenblik wenschte, bracht het weer terug op het onderwerp, waarvoor ze eigenlijk gekomen waren.

«Hoe ging het ook weer,» begon hij, «nadat Wasi daar in Koningsbergen zijn geschiedenis verteld had; werden jelui toen dadelijk weer in vrijheid gesteld ?»

«Ja zeker,» antwoordde Geert, «en op voorspraak van den luitenant mocht Wasi bij mij blijven. Ik werd door een dokter onderzocht en die achtte mijn wonde niet gevaarlijk. Alleen mocht ik me niet inspannen, omdat daardoor de genezing werd tegengehouden. Ik werd dus van allen dienst vrijgesteld en na een paar dagen kwam de luitenant (mijn luitenant dan: mijnheer Monthu) mij vertellen, dat ik met een transport gewonden naar Hamburg en misschien verderop zou reizen.

«Tot mijn groote vreugde hoorde ik daar in t hospitaal voor 't eerst weer Hollandsch; voor 't eerst kon ik zonder vrees van misverstaan te worden mij