is toegevoegd aan uw favorieten.

Een Rus te Delfzijl

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

samenscholing nog altijd verboden was, niet alleen op de straat, maar ook in de herbergen, zelfs in woonhuizen.

Bij hun overhaaste vlucht was Geert van de jongens afgeraakt, en hij besloot maar naar huis te gaan.

Daar gekomen vond hij de huisdeur open; doch zijn moeder zag hij nergens. Dat was vreemd! I lij riep, en zocht overal; maar tevergeefs. In hevige onrust ging hij naar buurman Bos en daar wist men hem te vertellen, dat zijn moeder een half uur geleden uitgegaan was, haar hengselmandje aan den arm. Vrouw Bos had gedacht, dat ze om een boodschap uitging, maar haar niet zien terugkeeren. En zoo lang bleef ze anders nooit uit

Geert wachtte nog even; doch moeder kwam niet

terug. Zou ze ... ?

Gejaagd liep hij van buurman naar huis en van huis weer naar buurman. «Wie weet,» zei Bos, «of ze niet geprobeerd heeft de poort uit te komen om naar Farmsum te gaan. Ze heeft immers al zoo vaak gezegd, dat ze 't doen zou, als de gelegenheid maar eens gunstig was!»

Geert achtte het niet onmogelijk, en nu door Bos vergezeld stapte hij nogmaals naar de Farmsumer poort.

«Zou ze werkelijk getracht hebben Delfzijl uit te komen om naar Anna te kunnen gaan? En zou t haar gelukt zijn?» Deze gedachten hielden hem

voortdurend bezig.

Aan de poort hadden de schildwachts niets ge-