is toegevoegd aan uw favorieten.

Een Rus te Delfzijl

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«Dus de dokter en de juffrouw weten er niets van, en Geert ook niet ...? Maar wat praat ik,» viel Jantje zich zelf in de rede, «de dokter wordt zeker ook vast gehouden, net als Pieter Weering en Klaas, is het niet zoo? Anders was hij toch wel weer hier geweest: hij heeft Anna niet meer gezien.»

«Neen, Jantje, vader is gisteren weer vrij gekomen,» zei Jan.

«Is 'twaar?» riep vrouw Weering, «dan zullen Klaas en Piet zeker ook gauw terugkomen, misschien wel van avond al!»

«Dat denk ik ook wel, Grietje; maar je begrijpt nu zelf, dat de jongens hoe eerder, hoe beter terug moeten en ik ga mee. Als we er maar in kunnen! — Och, roep de meisjes van Anna even; zeg maar, dat ze met grootmoeder mee gaan en dat Wasi er ook is.»

«Nu, als 't dan toch gebeuren moet..., maar, mensch, laat die beide kinderen toch voorloopig hier: je behoeft er geen zorgen over te hebben ...»

«Neen, Grietje,» antwoordde 't oude mensch met een door tranen half verstikte stem, «neen, Grietje, 't is best, dat je voor de arme stumperds zorgen wilt; maar zoo lang haar vader geen thuis voor ze heeft, blijven ze bij grootmoeder. Jij hebt al lang genoeg de lasten gehad en Anna heeft het me in haar laatste dagen nog zoo gevraagd. Neen, ik neem ze mee; Geert zou 't ook niet willen, dat ik ze hier liet en vóór Wierma gisterenavond wegging naar zijn broer in Losdorp, heb 'k hem beloofd, dat