is toegevoegd aan uw favorieten.

Een Rus te Delfzijl

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Den volgenden dag arriveerden ook de bevelhebber der Hollandsche troepen, de heer Busch, en de chef der Engelsche vlootafdeeling, de heer Davon. De ingezetenen langs de straten juichten, als bij een feestelijken intocht van een koning!

Ten huize van Maufroi werden de verdere onderhandelingen gevoerd; zoolang de artikelen van het ontworpen verdrag niet bindend waren, gold een overeenkomst om toch reeds de wapens te laten rusten. Feitelijk was er dus aan het beleg een einde gekomen, en tal van menschen konden eindelijk weer aan den arbeid gaan, op het veld, aan de tichelwerken, aan de haven of elders.

Het duurde echter nog een veertien dagen vóór alles voor goed was geregeld. Den twintigsten Mei kwam de kolonel Van der Capellen als krijgs-commissaris van Z. K. H. den Prins van Oranje, vergezeld van den Engelschen bevelhebber Davon en een officier der artillerie, ter overneming van geschut en oorlogsbehoeften. Nu verwisselden al de Franschen het driekleurig versiersel aan hun hoofddeksels met de witte cocarde; de Zwitsers echter weigerden dit, bewerende, dat ze wèl Keizer Napoleon trouw hadden gezworen, maar aan koning Lodewijk geen gehoorzaamheid waren verschuldigd. Onder het losbranden van honderd en een kanonschoten werd uit de woning van den Kommandant de witte lelievlag, de in eere herstelde vlag van het oude Frankrijk, gestoken.