is toegevoegd aan uw favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

massa, zijn „vriendelijke, goede massa," hem ooit van vrouw en kinderen zoude scheiden, die hij steeds geleerd had, hem te beminnen en te beschermen.

Arme Tom, slaap nog eenen nacht in vrede, onbewust van 'tgeen u wacht; de droevige waarheid zal u maar al te spoedig bekend worden, en Uan zal uwe ellende een aanvang nemen!

Het beroep van Haley, den slavenhandelaar, was maar al te zeer bekend, dan dat zijne verschijning op de plantage niet eenige vrees zou hebben verwekt, zoodat de slaven nieuwsgierig begonnen te worden naar de reden die hem derwaarts gedreven had. Weldra was aan deze nieuw sgieiigheid voldaan. Een der huisbedienden had een gesprek tusschen den meester en de meesteres afgeluisterd en kwam Oom Tom nu in allerijl waarschuwen, om. terwijl het nog tijd was, de vlucht te nemen.

Oom Tom had bij het hooren van dit verhaal eenige oogenblikken gestaan met opgeheven handen en verwilderde oogen, gelijk iemand, die door een benauwden droom wordt gekweld. Toen men eindelijk de beteekenis der hem meegedeelde tijding begreep, liet hij zich op zijn ouden stoel glijden, eerder dan er op te gaan zitten, terwijl het hoofd hem op de knieën zonk.

„De goede God ontferme zich onzer!" riep Tante Chloé uit. „Maar ik geloof niet, dat het waarheid kan zijn! Wat heeft hij gedaan, dat masser

hem zou verkoopen?"

„Hij heeft niets gedaan, en daarom is het ook niet. Masser wilde hem niet gaarne verkoopen, en missis, zij is altijd goed. Ik hoorde haar voor hem pleiten en bidden; maar hij zei, dat het niets baten kon, dat hij bij dien man schulden had, dat die hem dus in zijne macht had, en dat die man, indien hij hem niet voluit betaalde, al zijne bezittingen en slaven kon laten verkoopen. Masser zeide dat het hem geweldig speet, maar, o missis! gij hadt haar moeten hooren spreken. Indien zij geene Christin en geen engel

is, dan zijn er zeker geheel geene."

„Wel, oude man!" zeide Tante Chloé, „waarom gaat gij dan niet heen? Wilt gij wachten om de rivier te worden afgedreven, waar zij de negers door zwaar werk en honger doen omkomen? Veel liever zou ik willen sterven dan daarheen te gaan. Er is nog tijd voor; vlucht dadelijk; je hebt voor kort immers een pas gekregen, om te kunnen gaan en komen v\aai je wilt; kom, maak je gereed, ik zal je goederen bij elkander pakken."

Langzaam hief Oom Tom het hoofd op. zag droevig, maar kalm in het rond en zeide:

„Indien ik verkocht moet worden, of alle anderen en al het goed, welnu, laten ze mij dan ook verkoopen! Ik geloof, dat ik mijn lot zoo goed als een van hen kan dragen," voegde hij er bij, terwijl een onderdrukte