is toegevoegd aan uw favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Maar welk goed denk je, dat dit haar zal doen?" vroegSt.Clareeens aan zijn nicht.

„Wel, het is altijd goed voor kinderen, dat zij den catechismus leeren. Het is iets dat voor hen steeds van groot nut is, zooals je weet, antwoordde miss Ophelia.

„Om 't even of zij hem verstaan of niet?" vervolgde St. Clare. „Och, kinderen begrijpen hem op dien leeftijd nooit; maar wanneei zij ouder worden, zullen zij er aan beginnen te denken"

„Ik heb den mijnen geheel en al vergeten," zeide St. Clare, „ofschoon ik gaarne bekennen wil, dat je hem mij met alle mogelijke \lijt hebt ingeprent, toen ik nog een jongen was.'

„Je waart altijd een ijverig leerling, Augustin, en ik had de grootste

verwachtingen van je," antwoordde miss Ophelia einstig.

„En heb je die dan nu niet meer?" schertste St. Clare.

„Ik wenschte, dat je nu nog even goed waart als vroeger in je jongensjaren, Augustin."

„En ik inderdaad ook, geloof mij, waarde nicht. ' zeide St. Clare, altijd op denzelfden toon. „Welnu, ga voort met Topsy den catechismus te leeren ; misschien kan je nog wel iets goeds van haar doen groeien.

Topsy, die gedurende dit geheele gesprek als een zw art standbeeld met ootmoedig gevouwen handen was blijven staan, vervolgde op een wenk van miss Ophelia:

„Toen onze eerste ouders aan de vrijheid van hun eigen wil werden overgelaten, verlieten zij den staat, in welken zij geboren waren."

Topsy knipte met de oogen en zag haar onderwijzeres vragend aan. „Wat is het. Topsy?" vroeg miss Ophelia.

„Was dat de staat Kentucky ?"

„Welken staat bedoel je ?"

„Den staat, welken zij verlieten. Ik hoorde mijn masser zeggen, dat w ij van Kentucky gekomen waren.'

St. Clare lachte.

„Je zult haar een goede uitlegging moeten geven aan die woorden, of

zij zal het zelve voor je doen." zeide hij.

„O, Augustin, zwijg toch," bad miss Ophelia; „hoe zou ik iets kunnen

doen, wanneer je altijd zoo lacht?

Nu op mijn woord, ik zal je niet weder in je onderwijs storen, zeide

St. Clare, die met zijn nieuwsblad naar de voorkamer ging. waar hij bleef

totdat Topsy haar lessen had opgezegd. Deze waren alle tamelijk goed

atgeloopen, behalve dat zij nu en dan eenige belangrijke woorden op een

koddige wijze verdraaide, of, in weerwil van alle terechtwijzing, bij haar