is toegevoegd aan uw favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wat maakt .je toch zoo slecht. Topsy? Waarom wil je niet trachten

goed te zijn? Heb je dan niemand lief, Topsy?"

„Ik weet niet wat liefhebben is, Kandij en zulke dingen, daar houd ik van — dat is alles," antwoordde Topsy.

„Maar bemin je je vader en je moeder dan ook niet?'

„Ik heb nooit vader of moeder gehad, gelijk u weet. Ik heb u dat ïeeds

meer gezegd, miss Eva."

„O ja, dat weet ik," zeide Eva droevig; maar had je dan ook geen

broeder, geen zuster, geen tante of . .

„Neen, geen van allen; ik heb nooit iemand of iets gehad.

„Maar Topsy, indien je maar wildet leeren goed te zijn, dan zou je..

,,Ik zou toch nooit iets anders dan een negerin zijn, al was ik ook nog zoo goed," viel Topsy haar in de rede. „Indien ik een andere huid kon krijgen en blank worden, dan zou ik willen beproeven om goed te zijn."

„Maar de menschen kunnen je toch wel liefhebben, ofschoon je zwart bent. Ook miss Ophelia zou je liefhebben, indien je maar goed waart,"

Topsy barst in een korten, honenden lach uit. die haar zoo eigen was, om er haar ongeloovigheid door te kennen te geven.

„Geloof je mij niet?" vroeg Eva.

„Zij kan mij niet dulden, omdat ik een negerin ben; zij zou even licht een pad aanraken. Er is niemand, die de negers kan liefhebben, en de negers kunnen niets doen. Het kan mij niet schelen en ik geef er niets om," vervolgde Topsy, terwijl zij begon te fluiten.

„O, Topsy, arm kind, ik heb je lief! ' zeide Eva, met een plotselinge opwelling van gevoel, terwijl zij haar teedere, blanke hand op Topsy's schouder legde. „Ik heb je lief, omdat je vader noch moeder hebt gehad, omdat ie zonder vrienden bent; omdat je een arm en verwaarloosd kind bent geweest! Ik heb je lief en zou zoo gaarne wenschen, dat je een goed kind waart. Ik ben zeer zwak, Topsy, en ik geloof, dat ik niet lang meei leven zal, en het doet mij waarlijk leed, dat je je zoo ondeugend gedraagt. Ik wenschte, dat je wildet trachten goed te zijn. al ware het ook maar om mijnentwil, want ik zal nog slechts een korte poos bij je zijn.

De ronde, scherpe oogen van het zwarte kind vloeiden over van tranen; groote, heldere droppels rolden de een na den ander langs haar v? angen en vielen op de kleine, vermagerde hand. Ja, in dat oogenblik had een stiaal van werkelijk geloof, een straal van hemelsche liefde de duisternis van haar heidensche ziel doordrongen. Zij boog het hoofd op haar knieën: zij weende en snikte, terwijl het schoone kind, dat over haar stond heengebogen naai een engel des lichts geleek, neergedaald om een verdoolden zondaar te redden.