is toegevoegd aan uw favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sende in de zijde stiet. „Gij zit zeker te overdenken en te bidden, niet Wa°r.Jk zal morgen or de veiling verkocht worden,- was het Mme antwoord

=~£---.ts»-rc=.7s=r=

Ad0lPLL?mil ongemoeid, als het u belieft," zeide Adolph «er, terwijl htj 2'Ch « die blanke negers, een van

4ie fomkLi: en zoo welriek» dr^ ^ "et tredende en met de neus snuivende. „Och, Heer, hij zou goeu tabakswinkel passen; z(j konden hem houden om Snmf geung ma ,

" 7ktgTS -taat g» m„ nletr hernam Adolph

ast swa» - """"

jai. -mon hii ppn ^oede familie is geweest.

—\delph. „Ik had een meester, dle n allen voor on-

b^"irn" "deeSio, „welk een deftig heer w« «.r ',',ik behoorde tot de familie van St. Clare," zeide Adolph optiotsche

t00n' VI , Yn '/ij 70,1 blii zijn dat zij van u verlost is'.Mij dunkt,

dat iZug^e\w een kleinigheid zal willen slijten," duwdeSambohem

^""toed over deze honende taal, vloog Adolph razend, al zwerend en met beide handen naar hem slaande, op zijn plaaggeest aan. De ov®"ge" lachten en joelden, totdat de opschudding den eigenaar in het vei ie

—jongens? Orde! orde!" riep hij bij het binnenkomen, terwijl

hij vlucht, behalve sambo die,

i r\ rip minst welke ziin meester hem als een spotvogel schonk, r^Xts bleef staan en het hoofd telken» met een gelach hukte, wanneer zijn meester naar hem sloeg.