is toegevoegd aan uw favorieten.

De hut van oom Tom

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of kom te sterven, men u niet kan nemen en aan anderen verkoopen en men weet immers niet, wat gebeuren kan. Ik ben voornemens, op den zelfden voet voort te leven, en u te leeren, wat u misschien eenige moeite kosten zal, op welke wijze gij namelijk de rechten behoort te gebiuiken, die ik u als vrije mannen en vrije vrouwen geschonken heb. Ik verwacht, dat gij goed en braaf zult wezen en gewillig om te leeren, en ik hoop met God. dat ik getrouw zal zijn en in staat om u terecht te wijzen. En nu, mijn vrienden, het oog omhoog gericht en God gedankt voor den zegen deivrijheid."

Een oude, eerwaardige neger, die in het huis grijs en blind was geworden, stond nu op, hief zijn bevende handen omhoog en zeide eerbiedig en aangedaan: „Laat ons den Heere danken!" En allen knielden als op een wenk terneder, en een roerenderen hartelijker lofzang steeg zeker nimmer tot eer van God ten hemel, dan uit dit eerlijke, oude hart oprees, schoon niet verzeld door orgeltonen, door schel geklank of het bulderen van kanonnen.

Een ander hief, nadat zij allen waren opgestaan, een tweede lotzang aan, waarvan het refrein was:

„Het jaar der vreugde is aangebroken.

Bevrijde zondaars, keert naar huis.

„Nog iets moet ik u zeggen," sprak George, terwijl hij aan de zegenwenschen der menigte een einde maakte. „Gij allen herinnert uzeker onzen

goeden, ouden Oom Tom nog wel niet waai ?

George gaf nu een korte schets van het tooneel van 's mans dood en sprak van de laatste afscheidsgroeten, die hij voor allen had medegege\en,

en voegde er eindelijk nog bij:

„Het was op zijn graf, mijn vrienden, dat ik voor het aangezicht van God besloot, mij nimmer het recht over een slaaf toe te eigenen, waar het mij mogelijk is. hem te bevrijden, en dat nooit iemand door mijn schuld gevaar zal loopen om van vaderland, huis en vrienden gescheiden te worden en op een eenzame plantage te sterven, gelijk hij stierf. Indien gij u dan nu verblijdt over uw verkregen vrijheid, vergeet dan ook niet, dat gij eze aan dien'ouden, trouwen man verschuldigd zijt, en betoont uw dankbaarheid door een goede, vriendelijke behandeling van zijn arme vrouw en kinderen. Denkt telkens aan uw vrijheid, wanneer gij de Hut va» Oom lom aanschouwt, en laat het u een aansporing wezen om in alles zijn voetstappen te volgen en even eerlijke en getrouwe Christenen te zijn. als hij «as.

„O, lieve tante, hebt gij reeds geheel gedaan, en zijn de aangename