is toegevoegd aan je favorieten.

Logica in boekdruk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vooral om de plaats, waar ik hier sta, dat ik u beken voor de drukken van Plantin, de Elseviers en de Blaeuen niet die vereering te hebben als artistiek werk, die ik zoo gaarne als anderen er voor zou hebben. Vooral Plantin's initialen zijn het die mij hinderen, omdat daar lang niet altijd het begrip vlak in erkend wordt.

Dat vlakbegrip, het eerst weer door Morris gehuldigd, wordt de gansche wereld door aanvaard door hen, die een inderdaad modern decoratief aspect aan het boek willen geven. De toepassing er van verschilt echter hemelsbreed. Eensdeels omdat de één meer het decoratieve, de ander meer het practische op den voorgrond stelt. Maar ook moet de belichaming van het begrip wel verschillen naar gelang der nationaliteiten. Elke taal heeft haar bijzondere eigenaardigheden in klanken, die teruggevonden worden gedeeltelijk in de gebruikte schriftbeelden. De west-europeesche volkeren gebruiken de romein en cursief, de duitscher de fractuur, die weer een andere behandeling vereischt. Daarbij, de duitsche kunst is massief, zwaar op de hand, de fransche vluchtig en vroolijk en de engelsche weer meer romantisch. Die algemeene opvattingen der beeldende kunsten hebben hun oorsprong in raseigenaardigheden, maar daarom zal dan ook de duitsche boekkunst noodwendig een ander karakter moeten vertoonen dan de fransche of de engelsche. Wat in het ééne land bruikbaar, zelfs gewenscht is, behoeft zulks daarom nog niet in het andere te wezen, in veel gevallen zal het daar zelfs onsympathiek zijn, al kunnen de psychologische grondslagen van die mindere welgevalligheid niet onder woorden omschreven worden. Bovendien, individueele neigingen laten zich ook gelden, die, hoe ook gevormd en gekneed onder den drang van allerlei maatschappelijke verhoudingen, bij slot van rekening een overwegende beteekenis hebben bij de bepaling wat mooi, wat leelijk gevonden wordt.

Het is ondoenlyk thans die ethnografische eigenaardigheden