is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roepen is, trekt wel de aandacht, doch hierover later. Toch heelt hij een beroep gehad, en wel in 10/0, naar Herford in Duitschland.!) Reeds had hij het aangenomen (altijd behoudens zijn recht en verbinding aan de Kerk te Sluis, tot welke hij op 's Heeren tijd zou willen terugkeeren), toen op het laatste oogenblik de prinses, aan wier hof hij preeken zou, bezwaren maakte hem als predikant te ontvangen, daai zij van zijne opinie in zake de Formulieren en feestdagen gehoord had. Door Hare Doorluchtigheid gevraagd, of' hij op de Feestdagen zou willen preeken en of' hij zicli wilde reguleeren naar de orde van de Hoogduitsche-Gerefornieerde Kerken, en dus op de Feestdagen het 11. Avondmaal zou willen bedienen met lezing van het Formulier, — antwoordde hij, dat hij dan zijne geliefde Gemeente niet had behoeven te verlaten. Ofschoon het eene teleurstelling was voor den van ijver blakenden man, was hij toch tevreden niet een verblijf hier te lande; blijven, ja hij troostte zich met de gedachte, dat er nu meer kans was om zijne vrienden te Sluis terug te zien.

Dit verlangen werd te sterker, daar de banden kort te voren weer nauwer toegehaald waren, llij vermeldt 11.1. in diezelfde voorrede «dat hij voor eenigen tijd zulk een «gewenschten» en gezegenden dag gehad had, waarop hij tweemaal uit Gal 2 : 19—20 tot hen gesproken had, op eene plaats buiten de stad Sluis. Eene plaats, die wel ongeschikt en ongelegen was, maar die door 'sHeeren tegenwoordigheid tot een Bethel geworden was. hu wel hadden zij toen hunne liefde getoond, door in zoo groote getale daar te komen.2)

En waarlijk, dat was niet de éénige keer, dat hij in Zeeland zou terugkeeren. Maar van al die tochten naar en door

1) Voorrede <11. II Uheteifort's brieven, blz. 8—"•

2) Idem, blz. 0.