is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wat hij eigenlijk wilde, was eklektisch te werk gaan Hij wilde uit alle stelsels liet goede nemen, eu dan met behoud van ,1e logica van Aristotei.es de Gereformeerde beginselen toepassen op dit terrein van wetenschap. Dit alles blijkt as hij ze«t: «De vraag is eigenlijk niet, of de Aristotelische

philosophie, zooals zij in zijne boeken ligt, of zooals < e scholastieke doctoren onder het Pausdom die geleer. hebben, te houden of te leeren is - want met de Reformatie der religie is er ook reformatie in de philosophie gekomen, en zijn" de misbruiken der Aristotelische philosophie weg o-en om en, - maar of men in de hooge scholen de nieuwe philosophie, benevens of in de plaats der Aristotelische zou mogen indringen. Hier zeggen wij, dat gelijk de Reformatoren, nadat zij de misbruiken der Aristotelische philosophie hadden uitgezuiverd, hebben goed gevonden en voorgeschreven, dat men dezelve in de scholen zoude houden of volgen.»1)

Wij bemerken dus, dat Koelman het niet voor Aristoteles als zoodanig opneemt, maar hij verkiest diens wijsbegeerte, omdat zij door de Reformatoren pasklaar is gemaakt en gezuiverd. Hij geeft uitvoerig de reden op waarom hij zo prefereert: l. omdat zij is gezuiverd van alle heterodoxie, zoodat zij harmonieert met de rechtzinnige theologie; 2" omdat alle <'deerden dien stijl van spreken gebruiken; 3° omdat de invoering van eene nieuwe wijsbegeerte heel wat twist, tweedracht en bitterheid tusschen de Professoren en studenten zou te weeg brengen, daar men nu de andere zoovele jaren beproefd heeft, en bevonden, dat zij zoo wel gezuiverd en gereformeerd is, dat zij zonderling nuttig is voor alle Faculteiten.2) Iedere gedachte dus, dat Koelman de Aristotelische philosophie zoo maar zou willen aannemen of dat hij zich juist bij die resultaten zou willen neerleggen, won

') Idem, blz. 142. 2, Idem, blz. 144—145.