is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

persoonlijke behoeften Niet wetende te onderscheiden tusschen de ontsteltenis van het geweten en ware verslagenheid des gemoeds, begonnen zij bij de oppervlakkigste belijdenis van zonde allerlei troostgronden aan te voeren, zoodat de omstanders, die den zieke in zijne zonde kenden, er zich over verwonderden, dat de leeraar zulk een'onver mengden beker van vertroosting op de hand des stervenden durfde stellen.x)

Was het werk der vertroosting « zeer kreupel», niet beter was het met de bestraffing gesteld. Moe dikwijls ontbrak helaas alle vrijmoedigheid, bij zooveel schuld in eigen boezem! Vermeden zij dus de zonde, waaraan zij zelf schuldig stonden, er was nog een groot verschil in de manier, waarop zij de tuchtroede hanteerden tegenover verschillende leden der Gemeente. Gold het den rijke, ach hoeveel lluweel was er dan om de roede; moest een arme berispt worden, dan was er dikwijls geen plaats voor ontferming in liet hart. En werden zij geroepen de hooge Overheid terecht te zetten, met welk eene vaardigheid wisten zij de bestraffing in loftuitingen in te vlechten.2)

Lezen wij in de II Schrift van een ijver voor het huis des lleeren, die den dienaar verslindt, dit vuur brandde in die dagen zeer schaarsch. Had men gepreekt, dan was het voornaamste in veler oog gepasseerd. En deed men dit nog maar altoos zelf! Zeer dikwijls traden echter, in groote steden zelfs, jonge proponenten op;«doch hetwelk ik opmerkelijk heb gevonden, dat de proponenten in hun afwezen zouden catechiseeren, of zieken bezoeken, of iets dergelijks doen, dat vinden zij niet geraden, en zouden 't ook niet willen toelaten».3)

Van deze heeren groote reformatie-plannen te verwachten,

') Idem, blz. 32 en 55.

2) Idem, blz. 33.

3) Idem, blz. 35.