is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Opwekking. Ook die krukken moesten weggenomen worden. Niet, dat hij den inhoud derzelve afkeurde; integendeel, hij was het in bijna allen deele daarmede eens, maar wat hem niet aanstond, was het feit, dat men er zoo aan kleefde, als men alomme «leed, in plaats van ze als modellen te oebruiken. Wat toch was de vrucht van dat angstvallig vasthouden aan diezelfde woorden, deze, dat er eene algemeene doodigheid gevonden werd omtrent de bediening van de H. Sacramenten. Men zag het den menschen aan, dat zij er niet bij waren. De hoorders zaten neder als standbeelden En daarom, ook dat diende gereformeerd. «Wij moeten toespraken houden, merkte Koelman op, geheel in overeenstemming met de omstandigheden en beantwoordende aan de behoeften der menschen». Het ten doop houden deikinderen moest een Elim zijn op den weg der Ouders, en niet langer een Mara. Zij moesten hun geestelijken dorst lesschen aan het frissche levenswater der Schrift, en niet '•eleid worden tot afgeleide en staande wateren.

° Zoo wilde hij het. Maar ook hiertegen rees natuurlijk verzet.

Daar had men vooreerst het gevoelen van bijna alle Synoden. ') Mocht men in dezen wel zoo individueel optreden en eigen personeele overtuiging zoo krachtig poneeren tegenover dit <»eineen accoord? Wat die Synoden betreft, antwoordde Koelman, zij dit opgemerkt. «Zij bedoelden het summier deizaak, als zij ze gebruikt willen zien, en bedoelden volstrekt niet te waken tegen het gebruik van eigen woorden, indien die in harmonie waren met den inhoud der Formulieren ».Wat zij niet duldden, waren toevoegingen in strijd met den inhout . En verder, men wees wel op die Synodale uitspraken, maar men overdrijve de macht dier colleges ook niet. Wij handhaven tegenover Rome toch, zegt Koelman, dat hare conclusies dikwijls dwalen, en dat de kerkelijke canones de conscientie met

.) lilem, blz. 173-'214.