is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't Wensch om de Penne van een veerdig Schryver: Want veel te slap ik ken myn Swanen veer,

Om die te Schetzen, na ik 't wel begeer,

't Was geen Koele Man, maar Man vol Geest en Yier van Yver, waar door Hy wierd verslonden schier Geen traag, maar neerstige Knegt des Heeren,

Staag werkzaam om Zondaars te bekeeren.

Sijn arrebeiden, plougen, zwougen, zweten Voor 's Menschen heil, zal nimmer Sluys vergeten: Soo lang als Lievd' voor waarheid en voor deugd Daar ov'rig is, ook dat haar nog geheugd.

Want geen stond oftyd, was Hem als t'ontydig:

Geen last soo zwaar, zo moei'lijk of zoo lydig:

Geen Somer Hem, als 't ware ooid zoo heet:

Geen Nagt zoo duister, geen Winter zoo wreet:

Geen Hut zoo arm; geen Krank-bed in gants de Stad Als wist goed te doen. daar strakx niet bezig zat, Yder een vermaand' Hy, als dag en nagt, üyk en Arm, zelvs Soldatenn op de Wagt, l£n wen de Schrik straf der Pest Sluys besmet,

Hy dies niet te min geduurig zat aan 't Bed:

Om die na ziel en lighaam by te staan.

En heevt doe Sluys zoo trouwen dienst ontfaan! Syn arbeid was niet ydel in den Heere:

Want 't was of't gansche Sluys zig zoubekeere, Soo dat men dagelykx kwam te hooren;

Deez' en 'geen is Zion weer gebooren.

Ja van eeuwen af, en was'er niet gehoord Van zulk een zegen en vrugt op 's Heeren Woord.

Veel Zions-kind'ren, door Hem doe geteeld,

In wien Gods Beeld nog levendig nu speeld. De by-kants algemeene overtuiging;

Versteende herten haar verbryz'ling, buiging Van groot en klein, niet was uit te spreke: Soo kragtig men zag Gods Ryk deurbreken! d'Aehabs zelvs moesten op haar aanschijn vallen, En haar verned'ren, ja naauw een van allen,