is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Want als des Heerenhand zoo komt te slaan, 't Mag ons wel degelijk ter herte gaan. Als zulke Stutten Christi Kerk ontvallen, Als zulke Helden sneuv'len van haar Wallen. Als ALARDIN, de VRIES, SAPPIUS,

KOELMAN!

Wat vrome ziel heeft daar gevoel van:

Alleen denk' dat zulks des Heeren wille:

Klaag niet te veel, maar weest daar onder stille 't Is 't wys en onbetwistelyk beleid. Yan Godt, wiens al zyn doen is Majesteit. Hy is nu verre boven al 't gewemel Van Nyd, haat of spot, in der zaal'gen hemel: Daar nu voor zyn getrouw Werks-belooning, Syn ziel g'niet des hemels-heil-bekrooning. Bid nu om een dobbel van zyn Gaav' en Geest Wel over alle, dog u drie Leeraars meest, Op dat den yver van d'Oude Tyden Mag keeren, tot haar en u verblyden.

Onthoud zyn Leer, en zyn voorbeeldig wand'len En volgt hem naar, in al u doen en hand'len: Leerd dog uit zyn Leven, Leven, Sterven, Zoo zult gy ook 't. eeuwig heil be-erven.

ZARK-SCHRIET.

Gy vraagt wie hier begraven leid: Wel aan, 't zy u met een gezeid: 't is KUELMANS Rif en kil gebeent Van al de Vromen Zeer beweent,

Hier ligt hy zoetlijk in Zijn rust; Die Lijv en Ziele dog met lust, In 's Heeren Werk heeft afgesloovt Van Leven, dog geen heil beroovt ö Groot verlies voor Christi Kerk! Betraan Zijn Lyk op dezen Zerk.