is toegevoegd aan uw favorieten.

Jacobus Koelman

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met waer' oprechte boet,

En na dien selfden aert,

Soo als ons Godt voor goet In Christo openbaert.

Gods Woort was sijn bewijs, Om Zions yolck te leeren,

Voorzichtig ende wijs.

Al in den wech des Heeren.

Daer, wiert een ziel gesondt, En van liaer quaed genas.

De ander seer doorwont,

Schier op het selfde pas.

Dees Lampe Isarel,

Leefde, seer op getogen.

Poor een onwer snel,

Is van hier wech gevlogen.

Na dat hy had den raedt Voor God getrou gedient.

Verlaet ons, ende gaet By Jesus sijnen vrient.

Dit schoon en dierbaer pant, Wie kan hem recht waerdeerenV 't Verlies voor Kerck en Landt, Um dat te deefendeeren?

Als Mosis, door 'tgebedt, Kon in de bresse staen.

Ja, heeft Godt als belet.

Sijn volck hier te verslaen!

Terwyl die middag Son, Gereet was om te daelen,

Kon onze Gideon,

Sijn verlies niet wederhaelen.

Komt weent o Zionyt,

Betreurt hier desen helt,

Want hy tot deser tijd,

Legt in het stof ge velt,

En gy zyn kinders soet,