is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land mijner vaderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal wel niet minder dan ruim 4000 zijn; d. i. bijna de helft van het geheele getal Israelieten in Egypte. De Sephardim onder hen hebben acht of negen synagogen; de Ashkenazim één; en de Karaïten ') één. Iedere synagoge is voorzien van een diep bad, met loopend water, voor de wettelijke reinigingen, en heeft hooge vrouwengalerijen met zeer dichte afsluitsels, zoodat de vrouwen wel kunnen hooren, maar weinig uitzien, en niet, door mannen, gezien kunnen worden.

Er is een B e t h-h a m i d r a s h, „Huis van Leering", waar een aantal personen zich met de studie van den Talmud en andere vakken van Joodsche geleerdheid bezig houden. Ook zijn er scholen, in stand gehouden door rijke Joden, voor jongens en voor meisjes, waar o. m. Hebreeuwsch, Arabisch, Fransch en Engelsch onderwezen

') Sephardim zijn Joden uit Spanje of Portugal afkomstig, en dus geheeten naar ,,S e f a r a d" (Obadja vs. 20), waardoor Spanje zal moeten verstaan worden.

Ashkenazim zijn Hoogduitsche-Poolsche Joden, en dus genoemd, omdat in vroegere eeuwen Duitschland, door de Joodsche aardrijkskundigen, als „A s h k e n a z (Genesis 10 : 3) werd aangegeven.

De Sephardim verschillen van de Ashkenazim in het uitspreken der klanken en van eenige letters in het Hebreeuwsch, en eenigszins in den vorm van Godsdienstoefening. Velen der voornaamste Joodsche geleerden en Dichters, in de Middeleeuwen behoorden tot de Sephardim, en hun uitspraak van het Hebreeuwsch wordt doorgaans door niet-Joodsche beoefenaars dier taal gevolgd. Da Costa, capadose, Bf.LMONTE, in Nederland, zijn Sephardim-namen.

De Karaïten, d. i. Lezers, nl. van de Schrift, met verwerping van de Traditie, en dus van den Talmud. Naar beweerd wordt, dagteekenen zij van vóór de Christelijke jaartelling, en was shammai, de tegenstander van Hillel, een Karaïte. Men noemt hen de Protestanten onder de Joden. Zeker schijnt het, dat in het laatste gedeelte der 6de, en in de 7de, eeuw door mannen van invloed, in de scholen van Babylonië en in Syrië, geprotesteerd werd tegen de heerschappij, die de Talmud uitoefende, en het Talmudisch juk door velen werd afgeworpen om terug te keeren tot de Schrift des Ouden Verbonds, — vrij van de traditie. Bijzonder onderscheidde zich hierin „Ahnan, de zoon van David", in het midden van de 8ste eeuw; en Karaïten-gemeenten werden gevormd o. a. in Babylonië, Tartarije, Turkije, de Krim, Rusland, Spanje, en in Alexandrië en Cairo. Door de Talmudische Joden, tot het uiterste, als ketters tegengestaan, hebben de Karaïten zich slechts met moeite kunnen staande houden, en worden zij thans, alleen, in kleinen getale, gevonden in Rusland. Jeruzalem, Egypte, en wellicht in Spanje. Zij maken bijna uitsluitend gebruik van den Hebreeuwschen tekst bij het lezen der Schrift. Naar van Talmudische zijde beweerd wordt, verwerpen zij wel de H a 1 a c h a (de overgeleverde wetten, met betrekking tot het dagelijksche leven), maar volgen zij toch een „mondelinge wet", op den Talmud gegrond. In ceremoniën en gebruiken verschillen de Karaïten veelszins van de andere Joden, en huwelijken tusschen hen en dezen vinden zelden, zoo immer,, plaats.