is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land mijner vaderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Egypte, en dus ook aan de school van Asyut, onderwezen worden. Doch, waar aan andere, Engelsch-sprekende, Zending-Kweekscholen, ook in Turksche landen, van het Engelsch gebruik gemaakt wordt als „onderwijstaal", daar heeft men, zeer juist, te Asyut, bij het geven van onderwijs in de onderscheidene vakken, vastgehouden aan de taal des lands, Arabisch; terwijl er bijzonder werk van gemaakt wordt om de leerlingen te bekwamen, zuiver Arabisch te spreken en te schrijven. Dit is ook noodig in een land, waar Arabisch niet alleen de gewone spreektaal is, maar waar, door de hoogste autoriteit in deze, geleerd wordt, dat „een fout te maken in de taal van den Koran, gelijkstaat met een doodzonde." Men zoekt niet de Copten Engelschen te maken; doch voor de ontwikkelden onder hen is kennis der Engelsche taal vereischte.

Niet alleen voor de Copten is de Amerikaansch Presbyteriaansche Zending dus tot zegen geweest, maar ook voor Mohammedanen, ofschoon dit, gelijk gezegd is, niet direct gezocht werd. Ongeveer een honderdtal Moslems zijn tot kennis der waarheid gekomen; hebben den Naam des Heeren Jesus Christus beleden en zijn, trots vele vervolgingen, staande gebleven in het geloof. Een vijfde van het getal leerlingen op de scholen zijn Mohammedanen; ja op 24 der scholen bestaat de meerderheid uit Mohammedaansche kinderen. Ook wordt onder Mohammedaansche vrouwen, in de Harems, (door vrouwen) in het Evangelie gearbeid. Insgelijks zijn er enkelen uit Israël toegebracht; doch hoofddoel van het werk bleef arbeid onder, en voor, de Copten.

Werd deze Zending dus rijk gezegend, ook aan moeiten, beproevingen, bezwaren, teleurstellingen heeft het haar niet ontbroken. Zoo hebben de arbeiders, vooral in den eersten tijd, veel te worstelen gehad met krankheid; persoonlijk zoowel als teisterende het gansche land. Drie jaren na hun eerste vestiging in Cairo, in 1855, brak de cholera over Egypte uit, waardoor alleen in Cairo meer dan 10,000 slachtoffers werden weggeraapt; en wederom heerschte de pestilentie, vooral in Alexandrië, in 1865. De Krim-oorlog was een bron van moeielijkheid; want, daar de Grieken en Copten aan de zijde van Rusland stonden, was Zending-arbeid onder hen in dien tijd door de vijandschap der Mohammedanen bijna onmogelijk.

Straks brak de oorlog uit tusschen de Noordelijke- en de Zuidelijke