is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land mijner vaderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Om dat Alexandrië te zien, maakte ik mij den volgenden morgen vroeg op. Edoch ... van die stad is kwalijk een spoor nog zichtbaar. Een „pilaar van Pompejus," die niet van Pompejus is, of op hem betrekking heeft; onzekere aanduidingen, hier en daar, waar het Serapium, het Bruchium, het paleis van Cleopatra, de legerplaats van Caesar, het Museum, het stadsdeel der Joden gelegen zullen zijn geweest; eenige, onlangs ontdekte, graven, en weinige andere bijzonderheden spreken nog ietwat van het oude Alexandrië. Doch de tegenwoordige stad is nieuw; met nieuwe straten, nieuwe huizen, nieuwe winkels; alles spik-splinter nieuw, en schijnbaar, uit Frankrijk geïmporteerd, want schier alles draagt een Franschen naam. Van de „Boulevard de R a m 1 é", komt men op de „Place du Meliemet Al i", en de „Rue de Rampart du Nord" leidt, langs de „Rue de Caire," naar de „Rue Cherif Pacha", en de „Rue de la Colonne" enz. enz. De Place Mehemet Ali, vroeger „Place des Consuls", — met haar boomen, kiosken, standbeelden, fonteinen en gaslantaarns, haar fraaie Europeesche gebouwen en winkels aan de beide zijden; haar „magasins", „salons", „café's", „theatres" enz., meestal door Franschen of Italianen gehouden is zeer jong-Fransch. Van het vroegere Alexandrië bemerkt men hier niets. En minst van al kan men zich voorstellen, dat op de plaats van het Mehemet Aliplein, in den Arabi-opstand, Juni 1882, het bloed van Christenen en Mohammedanen bij stroomen vloeide, en de vlammen woedden, totdat Engelsche troepen er een einde aan maakten. Vooral dit deel van Alexandrië, na den opstand herbouwd, gelijkt op een nieuw aangelegde Fransche stad. Doch de kazerne is bezet door Britsche troepen, en op de reede liggen Britsche oorlogsschepen.

Door de Rue de la Mosque Ibrahim komt men, over het oude Heptastadium, nu dicht bebouwd, in het Arabische kwartier op Pharos, waar men weer beseft in het Oosten te zijn. De straten zijn hier nauw; de huizen, meestal hoog; de bazaar en markt vol en vuil; de bevolking donkerkleurig, in alle schakeeringen van olijfbruin tot koolzwart, en levende op Inlandsche wijze. Ook is het aangrenzend Turksche kwartier, ofschoon net en deftig in vergelijking met het Arabische, niet Westersch. Dit Pharos-gedeelte der stad vormt een schiereiland, met de Middellandsche Zee ten Noorden, en de beide havens ten Oosten en Westen. De kaden,